نقش بازی درمانی و روانشناسی آموزشی در بهبود اختلالات یادگیری دانش آموزان ابتدایی

مقاله حاضر به بررسی نقش بازی درمانی و روانشناسی آموزشی در بهبود اختلالات یادگیری دانش آموزان ابتدایی می پردازد. این تحقیق با رویکرد تحلیلی-توصیفی و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. هدف اصلی این پژوهش شناسایی و تحلیل تاثیرات بازی درمانی و روانشناسی آموزشی بر رشد مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی کودکان با اختلالات یادگیری است. در این راستا، مقاله به توضیح روش های مختلف بازی درمانی و کاربرد نظریه های روانشناسی آموزشی در آموزش این کودکان پرداخته و بررسی می کند که چگونه این روش ها می توانند به تقویت توانایی های یادگیری و اجتماعی کودکان کمک کنند. همچنین، این مقاله به تحلیل چالش ها و محدودیت های استفاده از این رویکردها در سیستم آموزشی می پردازد و پیشنهاداتی برای بهبود وضعیت ارائه می دهد. نتایج نشان می دهند که ترکیب بازی درمانی با رویکردهای روانشناسی آموزشی می تواند به طور قابل توجهی بر بهبود اختلالات یادگیری تاثیرگذار باشد و باعث افزایش مشارکت و انگیزه در دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، روانشناسی آموزشی ، اختلالات یادگیری ، مهارت های اجتماعی ، کودکان ابتدایی