بررسی قصد رفتاری معلمان در استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد برای آموزش و یادگیری با رویکرد مدل توسعه یافته پذیرش فناوری

این مطالعه قصد رفتاری معلمان را برای استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد در آموزش و یادگیری بررسی می کند و چالش ها و مزایای بالقوه این فناوری ها را در آموزش ارزیابی می کند. در این تحقیق، پذیرش استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مولد توسط معلمان دوره متوسطه دوم در شهرستان استان مازندران با استفاده از مدل توسعه یافته پذیرش فناوری بررسی شده است. این چارچوب دو عامل کلیدی را در نظر می گیرد: خودکارآمدی و هنجارهای ذهنی. داده ها از ۷۶۳ معلم جمع آوری شده و متغیرهای مختلفی مانند خودکارآمدی، سواد هوش مصنوعی، درک سودمندی، سهولت استفاده، نگرش، هنجارهای ذهنی و قصد رفتاری بررسی شده اند. نتایج نشان داد که باورهای معلمان در مورد خودکارآمدی، سواد هوش مصنوعی، نگرش و هنجارهای ذهنی تاثیر چشمگیری بر قصد رفتاری آن ها دارد. برای افزایش اثربخشی استفاده معلمان از هوش مصنوعی مولد، برنامه های توسعه حرفه ای باید بر تجهیز آن ها به مهارت های الزم و درک عمیق از پتانسیل این فناوری تمرکز کنند. ایجاد محیطی مساعد برای استفاده از هوش مصنوعی مولد در آموزش و یادگیری نیز سودمند خواهد بود. این مطالعه عالوه بر توسعه مدل پذیرش فناوری، بر آموزش سواد هوش مصنوعی و راهکارهای معنادار برای بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی مولد در آموزش ۱۲ ساله تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و یادگیری ، مدل توسعه یافته پذیرش فناوری ، هوش مصنوعی مولد