اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف پذیری کنشی و ترس از بازگشت به اعتیاد در افراد دارای اختلال سوء مصرف به مواد مخدر در مراکز ترک اعتیاد شهر اندیمشک

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف پذیری کنشی و ترس از بازگشت به اعتیاد در افراد دارای اختلال سوء مصرف مواد مخدر در مراکز ترک اعتیاد شهر اندیمشک بود. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، پیش آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه سوء مصرف کنندگان مواد شهر اندیمشک در سال ۱۳۹۳ بود که به مراکز درمان اعتیاد مراجعه نموده و به تشخیص اعتیاد مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه ۳۰ نفر بود که تعداد آن ها ۳۵۸ نفر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه هر گروه ۱۵ نفر قرار گرفتند. ابزارهای مورداستفاده شامل پرسشنامه کنشی و بلوک (۲۰۰۳) و پرسشنامه خطر عود سوء مصرف مواد و خلاصه جلسات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هایز و ویلبورن، ۲۰۰۴) بودند. پس از گمارش تصادفی گروه ها از گروه آزمایش و گروه کنترل، پیش آزمون اجرا شد. مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در ۸ جلسه و هر جلسه ۹۰ دقیقه برای گروه آزمایش اجرا شد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۲ و آزمون کواریانس استفاده شد. نتایج به دست آمده مقدار F=۸۴۶/۹۴ با P<۰/۰۰۱ می باشد که نشان می دهد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث افزایش انعطاف پذیری کنشی و کاهش ترس از بازگشت به اعتیاد در افراد دارای اختلال سوء مصرف مواد مخدر در مراکز ترک اعتیاد شهر اندیمشک شد.

کلیدواژه ها:

پذیرش ، تعهد ، انعطاف پذیری کنشی ، ترس از بازگشت به اعتیاد