اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر سرسختی روان شناختی بیماران دچار اختلالات تبدیلی

اختلال تبدیلی با تغییر عملکرد حرکتی یا حسی حاد و ناگذار است که به نظر می رسد بر پایه اصول روان شناختی است. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر سرسختی روان شناختی بیماران دچار اختلالات تبدیل انجام شد. با طرح کاربردی، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون همراه گروه کنترل بود. جامعه مورد مطالعه کلیه بیماران مبتلا به اختلال تبدیلی شهر شیراز که در مراکز روان پزشکی شهر شیراز در سال ۱۴۰۳ به مراکز روان پزشکی مراجعه کردند تعداد ۴۰ آزمودنی به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت همتاسازی ۳۰ نفر در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه سرسختی کبریا (۱۹۸۲) بود. داده های به دست آمده به وسیله نرم افزار SPSS-۲۸ تجزیه و تحلیل شد جهت بررسی تاثیر گروه درمانی شناختی رفتاری در مرحله پیش آزمون میانگین های سرسختی روان شناختی در گروه کنترل و آزمایش مورد تاید قرار گرفت نتیجه آن داد که در مرحله پس آزمون با مقدار F (۰/۰۱۱ p<۲/۸۹) تفاوت معنا داری وجود نداشت. بنابراین فرضیه پژوهش مورد تایید قرار نگرفت. با توجه به افزایش میانگین سرسختی روان شناختی در گروه آزمایش می توان گفت گروه درمانی شناختی رفتاری بر افزایش سرسختی روان شناختی بیماران دچار اختلالات تبدیلی تاثیر معناداری دارد. می توان نتیجه گرفت که درمان گروهی شناختی رفتاری بر طیف وسیعی از بیماری های روان شناختی و شبه جسمانی مانند اختلالات تبدیلی تاثیر بسزایی دارد.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی رفتاری ، سرسختی روان شناختی ، اختلالات تبدیلی