بررسی اثر مصرف بافر پوشش دار بر قابلیت هضم خوراک وفراسنجه های سلامت انتهای دستگاه گوارش در اسب های بالغ مصرف کننده کنسانتره زیاد

چکیده در این آزمایش اثر مصرف بافر پوشش دار در اسب های مصرف کننده کنسانتره زیاد در مقایسه با مصرف بافر خام بر قابلیت هضم خوراک، فرآسنجه های خونی، غلظت اسیدهای چرب فرار و pH مدفوع در اسب های بالغ مصرف کننده مقادیر کنسانتره بالا اندازگیری گردید. این پژوهش بر روی ۱۸ راس اسب بالغ که به سه گروه و شش تکرار تقسیم شدند انجام شد. به هریک از گروه ها یک تیمار آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی اصلاح شده اختصاص یافت. طول دوره آزمایش ۲۸ روز (هفت روز دوره عادت دهی و ۲۱ روز نمونه گیری) بود. جیره روزانه مرسوم باشگاه با افزایش سطح کربوهیدرات های غیرساختاری به عنوان خوراک پایه انتخاب شد و تیمارها شامل: ۱- خوراک پایه(شاهد)، ۲- خوراک پایه همراه با ۱۰۰ گرم بافر خام ، ۳- خوراک پایه همراه با ۲۴۰ گرم بافر پوشش دار بود. نمونه خوراک، خون و مدفوع جهت آنالیز فراسنجه های موردنظر در طول دوره نمونه گیری، اخذ گردید و سپس جهت آنالیز شیمیایی و محاسبه قابلیت هضم خوراک به آزمایشگاه ارسال گردید. با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد که مصرف بافر پوشش دار بر قابلیت هضم پروتئین، قابلیت هضم فیبر نامحلول در شوینده خنثی، pH مدفوع، غلظت نیتروژن اوره ای خون و مقدار کل اسیدهای چرب فرار تاثیر معنی داری (۰۵/۰< P) دارد. با این وجود مقدار ماده خشک مصرفی تحت تاثیر مصرف تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. در نهایت براساس نتایج این آزمایش مشخص شد که مصرف بافر پوشش دار می تواند موجب جلوگیری از بروز اسیدوزیس انتهای دستگاه گوارش می شود که نتیجه آن کاهش بروز سایر ناهنجاری ها مانند لنگش که عامل اصلی کاهش عملکرد در اسب های ورزشی محسوب می گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اسب های ورزشی ، اسیدوزیس انتهای دستگاه گوارش ، بافر پوشش دار ، لنگش