گل لاله و صورخیال آن در قصاید خاقانی

چکیده افضل الدین بدیل، خاقانی شروانی (595-520 ه.)، بی تردید یکی از قله های رفیع شعر فارسی است. استفاده از دانسته های خود، در زمینه های گوناگون علمی، در اشعار خود و در پهنه ی شعر فارسی از او شاعری دیر آشنا ساخته است. اصطلاحات نجومی، کلامی، فلسفی، طبی، دینی، فقهی و بسیاری دیگر در شعر خاقانی به وفور یافت می شود. او با تمام اصطلاحات گوناگون علمی، تصاویر بدیع و جالب توجه ساخته است. صرف نظر از علوم گوناگون تصاویر گل ها و گیاهان در اشعار خاقانی فراوانی به دید می آید. به همین منظور عنوان مقاله را «گل لاله و صور خیال آن در قصاید خاقانی» نهادیم.از آنجا که قصاید این شاعر مشحون از لفاظی و تصویرگری و مضمون پردازی ویژه ی او است و با توجه به کاربرد فراوان گل و گیاه در این قصاید و نقش آنها بر تصویرسازی شاعر، کاربردهای دارویی و نمادهای گوناگون هر یک از آنها، از این رو در این پژوهش جلوه های گل لاله را در قصاید خاقانی بررسی کنیم. در این مقاله گل لاله و ویژگی آن با نگاه شاعرانه خاقانی بطور اخص مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

گل لاله ، صنعت ادبی ، صورخیال ، خاقانی