بررسی نقش آموزش انفرادی دانش آموزان در نظام تعلیم وتربیت

یک نظام آموزش انفرادی است که کوشش می کند یادگیری را با نیازهای شاگردان، هماهنگ سازد. در این روش، مواد آموزشی به واحدهایی کوچک تقسیم می شود که چهارچوب یا گام نامیده می شود. این گام ها براساس دانش قبلی شاگرد و تنظیم شده است. هر گام دانش آموز را به هدف نهایی نزدیک می سازد. از نظر تنظیم مطالب، آموزش برنامه ای به دو صورت خطی یا شاخه ای عرضه می شود. در آموزش برنامه ای خطی ، شاگرد باید تمامی گام ها را مطالعه کند و قدم به قدم پیش رود و برای درک مطلب ، شاگرد باید تمامی گامهای قبلی را با دقت مورد مطالعه قرار دهد. گامها باید کوتاه باشند. بازخورد بی درنگ داده شود. در برنامه شاخه ای دانش آموز براساس توانایی خود این آموزش را دنبال می کند یعنی اگر بعد از هر گام به سوال پاسخ صحیح بدهد به صورت خطی پیش می رود و در صورت دادن پاسخ غلط به گامهای جبرانی سوق داده می شود. که هدف از گامهای جبرانی، این است که شاگرد با دریافت مطالب اضافی، اشتباه خود را تصحیح کند و در آموزش برنامه ای شاخه ای ، همه دانش آموزان تمام قسمتهای برنامه را نمی خوانند. در این نوع آموزش نقش معلم، تهیه هدف های آموزش ، آشنایی با مواد و تجهیزات آموزشی، رسیدگی به فرد فرد شاگردان و ارزش یابی برنامه آموزش خواهد بود. ساده ترین و معمول ترین روش برای فراگیران چه در خانه ، چه در کلاس و چه در کتابخانه (( مطالعه به روش سازمان نیافته )) است . این مطالعه ممکن است به طور فعال به وسیله معلمان تشویق شود یا بر حسب نظر و انگیزه خود یادگیرنده انجام پذیرد لکن در هر دو مورد ، شیوه کار به صورت خود آهنگ و نسبتا انعطاف پذیر است . مطالعه سازمان نیافته ممکن است برای مطالعه (( سراسری )) یک موضوع و برای گسترش دید فراگیر خیلی مفید باشد ، با وجود این ، این روش ممکن است بر حسب زمان ، کوشش و نتایج ، مقرون به صرفه و مناسب نباشد ، مگر اینکه فراگیر اهداف را دقیقا در ذهن خود معین سازد .

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، مدرسه ، یادگیری ، آموزش ، انفرادی