بررسی نقش فضای باز محیط آموزشی در پایداری اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش فضای باز محیط آموزشی در پایداری اجتماعی دانش آموزان، در تلاش است در ابتدا تاثیر فضای باز بر پایداری اجتماعی را بررسی کند، و سپس راهکارهای طراحی برای ارتقا پایداری اجتماعی در فضاهای باز آموزشی را مورد مطالعه قرار دهد. برای این پژوهش از روش تحلیل محتوا استفاده شده است . با مطالعات کتابخانه ای به جمع آوری مبانی نظری و مفاهیم مرتبط و در گام بعدی مطالعات و پژوهش های قبلی مورد بررسی قرار گرفت تا جمع بندی نهایی حاصل شود. نتایج این تحقیق بیان میکند در طراحی فضای باز آموزشی ارتقا پنج عامل : تعاملات اجتماعی ، هویت ، حس تعلق ، امنیت و مشارکت باید در دستور کار طراحی قرار گیرد، که برای این مهم توجه به این موارد ضروری است : ۱-توجه به استانداردهای طراحی محیط ، تسهیلات و تجهیزات کافی آسایش و حفظ تعادل بوم شناختی محل ۲-تامین امکان نظارت و مراقبت ، نفوذ پزیری و قابلیت دسترسی و انعطاف فضاها ۳-تامین تسهیلات اجتماعی ، به واسطه تقویت حس مکان، تصویر ذهنی مطلوب، خوانایی و تناسبات بصری ۴-فرصتهایی برای شخصی سازی فضا و مشارکت کاربران به واسطه تنوع فضایی ۵- توجه به انگیزشهای حسی و عقلی ۶- تراکم مناسب ، فشردگی ، پیوستگی کالبدی ، سلسله مراتب ۷- عدالت مندی ، مقیاس انسانی ، حق انتخاب در فضا، آزادی در فضا و تنوع فعالیتها ۸- تشکیل یک کل به هم پیوسته ، هویت جمعی ، رشد و پویایی جمعی ، افزایش ارتباطات اجتماعی ، احساس همبستگی اجتماعی ۹- تاکید بر امنیت ، پویایی فضایی ، تعامل اجتماعی ، خلوت، فضای شخصی ، قلمرو، ازدحام

کلیدواژه ها:

پایداری اجتماعی ، فضای باز آموزشی ، تعاملات اجتماعی ، حیاط ، دانش آموزان