ساختمانهای بلندمرتبه و سیستمهای تطبیق پذیر سازه ای

افزایش روزافزون جمعیت و نیاز فزاینده مردم به فضای زندگی و کار در شهرها، بلندمرتبه سازی و گسترش در طبقات را به یک نیاز فزاینده شهری مبدل نموده است . از طرفی نیز ساختمانهای صلب و ایستای گذشته دیگر جوابگوی نیازهای متغیر ساکنان خود نبوده و یا تغییرات کاربری در آنها مستلزم تخریبها و صرف هزینه های فراوان است . لذا ایده ساختمانهای بلند مرتبه تطبیق پذیر و امکان سنجی استفاده از اجزای متحرک معماری و سازه در ساختار واحدهای بلند مرتبه در این مقاله مورد بررسی قرار میگیرد. در این راستا، اهداف اقتصادی مدنظر است و تلاش میگردد تا با روشهای مختلف نشان داده شود که درصورت بکارگیری نظریه فوق، ساختمانهایی ارزانتر و با طول عمر بسیار طولانی در عین قابلیت انعطاف پذیری حاصل آیند. همچنین قصد بر اینست تا مدلی متحرک ارائه گردد تا در زمان و مکان مقتضی تغییر شکل داده و نیاز ساکنین را برطرف کند. در این مدل ساختار اجزا تحلیل میگردد و نشان داده خواهد شد که در ساختار پیشنهادی ، علاوه بر اینکه عناصر سازه ای و معماری از یکدیگر مجزا نیستند، براحتی امکان انعطاف پذیری و تحرک وجود دارد و ساختار بنا میتواند در شرایط مقتضی ، بصورت هوشمند تغییر شکل داده و معماری انعطاف پذیر و به روزی را فراهم سازد که با سازه خود کاملا هماهنگ گشته است .

کلیدواژه ها:

ساختمانهای بلند مرتبه ، تطبیق پذیری ، سازه متحرک ، معماری انعطاف پذیر ، آینده .