بررسی معیار های طراحی و باززنده سازی بافت های تاریخی روستایی در مناطق روستایی جیرفت

حداکثر آنچه باید امروزه در ارتقاء کیفیت روستاهای کشورمان مدنظر قرار گیرد، تعیین نوع مداخله مناسب روستایی بر اساس ویژگی ها و پتانسیل های روستا و همچنین استفاده مناسب از این پتانسیل ها جهت افزایش کیفیت و هویت روستای موردنظر می باشد .بافت های تاریخی روستای علی آباد یکی از محدودهای خاصی است که هم ماهیت مرکزیت دارد و هم ماهیت تاریخی و مذهبی ، همچنین وجود عناصر طبیعی و تاریخی ، همجوار با یکدیگر در این محدوده ویژگی بخصوصی را به محدوده مذکور داده است که با استفاده مطلوب از پتانسیل های بیان شده می تواند نقش مهمی در هویت روستای علی آباد ایفا نماید .در این پژوهش سعی شده است که با استفاده از روش توصیفی تحلیلی ، از جاذبه های طبیعی مسیر قدیم روستای علی آباد جهت ایجاد ارتباط مطلوب بین عناصر شاخص محدوده و بهبود و تقویت عملکرد مسیر ارتباطی روستا و در نتیجه استخوانبندی تاریخی روستا بهره گرفته شود .بدین منظور جهت باز زنده سازی محدوده امامزاده قدیمی روستای علی آباد جایگاه عناصر شاخص مذکور، بررسی شده و معیارهای ساماندهی جهت ارتقاء کیفیت بافت تاریخی لحاظ شده و از قدمت آنها جهت طراحی محدوده تعیین شده ، استفاده شده است .

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی ، ارتباط عناصر شاخص ، استخوانبندی روستا ، باززنده سازی