اهمیت تعهد اروپا به معاهدههای بینالمللی و برنامه LULUCF فراتر از هر نوع پروژه بازسازی

پژوهش حاضر به بررسی تغییرات سطح جنگلها و میزان تولید GHG آنها در بازه ۲۰۲۰-۱۹۹۰ و پروژهای مرتبط با آن در چند کشور و موفقیت آنها پرداخت. دادههای مورد نیاز از بانک جهانی دریافت شد و برای بررسی و شناخت بهتر کشورهای موفق آنالیز مولفههای اصلی برای خالصه سازی دادهها در محیط R و با استفاده از بستههای FactoMineR و factoextra انجام شد. میزان وابستگی هر یک از کشورها به هر مولفه اصلی و همچنین تغییرات امتیاز هر مولفه مورد بررسی و همبستگی آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادکه اکثر کشورهای اروپایی توانسته اند سطح جنگلها را در دوره ۲۰۲۰-۱۹۹۰ افزایش داده و یا از تخریب جنگلها خودداری کنند. در برخی از کشورها این افزایش با ۱۰ سال تاخیر بوده و تا سال ۲۰۰۰ به نظر جنگلها با کاهش سطح مواجه شدهاند. توجه به دقت این کشورها در پیروی از معاهدههای حهانی و بروتکلهای کشوری در راستای برنامه مدیریت سرزمین می تواند فرصت مهمی را برای تصمیمگیران کشور در سطوح مختلف برای یادگیری و پیگیری فراهم کند. بویژه در مورد ایران که اخیرا طبق گزارش علمی منتشر شده جز سه کشوری است (در کنار عراق و سوریه) که دچار خشکسالی ناشی از تشدید اثر تغییر اقلیم در نتیجه فعالیتهای انسانی شده است.

کلیدواژه ها:

بازسازی اکولوژیک ، تخریب بومسازگان ها ، گازهای گلخانهای