بررسی توصیفی – تحلیلی جایگاه نور در معماری سنتی ایران، با تاکید بر خانه های سنتی شهر اصفهان

نور یکی از عناصر کلیدی در معماری سنتی ایران است که تاثیر عمیقی بر زیبایی، انرژی، و پایداری محیطی دارد. این پژوهش با تاکید بر خانه های سنتی شهر اصفهان، به بررسی جایگاه نور در این معماری پرداخته است. هدف اصلی پژوهش، تحلیل تاثیرات نور طبیعی و طراحی نورپردازی در بهبود کیفیت زندگی و کاهش مصرف انرژی در خانه های سنتی است. روش تحقیق این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی میدانی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که استفاده از نور طبیعی در معماری سنتی اصفهان، نه تنها زیبایی بصری فضاها را افزایش می دهد بلکه تاثیر قابل توجهی در کاهش مصرف انرژی و ایجاد آسایش حرارتی دارد. همچنین، طراحی پنجره ها، بازشوها و نورگیرها با توجه به اقلیم و فرهنگ محلی، از ویژگی های بارز این معماری است. بررسی های میدانی انجام شده در خانه های تاریخی اصفهان نیز نشان می دهد که نورپردازی مناسب با استفاده از اصول معماری سنتی، نه تنها پایداری محیطی را تقویت می کند بلکه هماهنگی بیشتری بین انسان و محیط ایجاد می کند. نتایج پژوهش تاکید می کند که توجه به اصول معماری سنتی، می تواند در طراحی ساختمان های معاصر تاثیرگذار باشد و به کاهش مصرف انرژی و ارتقای کیفیت زندگی کمک کند. این تحقیق تالش دارد تا با شناسایی نقاط قوت معماری سنتی، الهام بخش طراحی های آینده باشد.

کلیدواژه ها:

نور طبیعی ، معماری سنتی ایران ، خانه های اصفهان ، پایداری محیطی ، انرژی ، نورپردازی ، طراحی اقلیمی