تاملی بر آموزش و اخالق حرفه ای در مهندسی معماری

بی توجهی به آموزش و اخلاق حرفه ای در هر جامعه ای آسیب جدی به منافع ملی و آن جامعه می رساند. با توجه به تخصصی شدن امور، توجه صرف به آموزش تهی از اخلاق حرفه ای نیز نمی تواند جامعه را به اعتلای حرفه ای برساند. اختلال اخلاق عمومی با اخلاق حرفه ای و عدم اهتمام جدی به اخلاق حرفه ای در سطوح آموزشی دانشگاه ها و مقاطع مختلف تحصیلی و به تبع آن آزمون های ورود به حرفه می تواند چالش های جدی در پیشرفت یک کشور و وجهه عمومی آن صنف و تربیت نسل آینده صنفی داشته باشد. چرا که توجه به اخلاق حرفه ای، ارزش گذاری بایدها و نبایدهای تخصصی و حرفه ای است. امید است با ورود آموزش اخلاق حرفه ای در سیستم آموزشی دانشگاهی و مهندسی و به تبع آن ورود اخلاق حرفه ای به عنوان مبحثی آزمونی در کنار سایر مباحث ۲۲ گانه مقررات ملی و همچنین تدریس مقررات ملی ساختمان در دانشگاه ها و غالب نبودن دروس صرف طراحی در سیستم آموزشی معماری در دانشگاه ها، اعتلای سطح مهارتی در ورود به حرفه رقم زده شود و همچنین با آموزش اخلاق حرفه ای گامی کوچک از مسیر اهتمام کاربردی و توامان آموزش و اخلاق حرفه ای برداشته شود. در این میان عدم اهتمام به سیاست های ترویج مطروحه در مبحث دوم مقررات ملی ساختمان جلب توجه می کند. این مقاله با رویکرد توصیفی و تحلیلی و کاربردی به دنبال طرح یک چالش و ارائه راهکارهای عملی برای حل آن است که البته عدم توجه به اخلاق حرفه ای در رشته های آموزشی و مباحث آموزش و ورود به حرفه و برنامه های ضمن خدمت و عرضی و همچنین کاربردی و موثر نبودن آموزش های دانشگاهی با نیازهای کاربردی بازار کار مبتل به کل سیستم آموزشی و دانشگاهی نیز هست.

کلیدواژه ها:

آموزش ، اخلاق ، اخلاق حرفه ای ، دروس دانشگاهی ، مقررات ملی ساختمان ، مهندسی معماری