بررسی نقش مصالح پایدار در کاهش اثرات زیستمحیطی ساختمان های بلندمرتبه در بافتهای شهری متراکم

رشد فزاینده جمعیت شهری و افزایش تراکم بافتهای شهری، نیاز به ساخت ساختمانهای بلندمرتبه را بهعنوان راهحلی برای مدیریت بهینه زمین و فضا اجتنابناپذیر کرده است. با این حال، این سازهها بهدلیل مصرف باالی انرژی، تولید گازهای گلخانهای و حجم باالی زبالههای ساختمانی، تهدیدی جدی برای محیط زیست به شمار میروند. در این شرایط، استفاده از مصالح پایدار بهعنوان رویکردی موثر در کاهش اثرات زیستمحیطی و حرکت به سمت توسعه پایدار مطرح شده است. با این حال، شناخت کافی از مزایا، چالشها و راهکارهای عملی استفاده از این مصالح در بافتهای شهری متراکم همچنان نیازمند پژوهشهای جامع است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش مصالح پایدار در کاهش اثرات زیستمحیطی ساختمانهای بلندمرتبه در مناطق متراکم شهری است. روش تحقیق این مطالعه استفاده از روشهای کیفی برای تحلیل اثرات زیستمحیطی و بهرهوری انرژی مصالح است. برای این منظور، از رویکرد توصیفی-تحلیلی بهره گرفته شده و مطالعات دادهها از منابع علمی معتبر، مقالات علمی و مطالعات موردی پروژههای موفق داخلی و بینالمللی که در آنها استفاده از مصالح پایدار به کاهش اثرات زیستمحیطی کمک کرده است. این پژوهش ضمن بررسی ویژگیهای مصالح پایدار، تاثیر آنها بر کاهش مصرف انرژی، انتشار گازهای گلخانهای و مدیریت ضایعات ساختمانی را ارزیابی کرده است. نتایج نشان میدهد که استفاده از مصالح پایدار نه تنها اثرات زیستمحیطی ساختوساز را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد، بلکه در افزایش بهرهوری انرژی و بهبود کیفیت زندگی شهری نیز موثر است. با این حال، چالشهایی مانند هزینه باالی تولید، محدودیت دسترسی و کمبود سیاستهای حمایتی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مصالح پایدار ، زیستمحیطی ، بلندمرتبه ، بافت شهری