لزوم بازبرنامه ریزی منطقه با تاکید بر نظریه زیست منطقه گرایی منطقه ۷ استان اصفهان

با در نظر گرفتن کوشش های برجسته و تعیین کننده ای که طی سال های اخیر، هنوز هم برنامه ریزی و توسعه منطقه ای و جایگاه آن در نظام برنامه ریزی کشور با چالش هایی در خور تالش های بیشتر و گسترده تر روبرو آمده است. چرا که نابرابری های منطقه ای با مسائلی که به دنبال خود دارد به عنوان مانعی بر سر راه توسعه متوازن و پایدار عمل می کند و از طرف دیگر برنامه ریزی های منطقه ای صورت گرفته در مناطقی از کشور بدلیل عدم مشمول شدن با نیاز روز شهرها و مناطق امروز و برخی از تصمیم های مدیریتی و فرادست که عواقبی بسیار آسیب زننده به جامعه شهری در ابعاد پنهان این ضرورت را ایجا می کند تا برای برخی مناطق کشور مانند شهرستان نطنز در منطقه ۷ استان اصفهان بازبرنامه ریزی صورت گیرد. چرا که به دلیل برخی از برنامه ریزی های موجود منطقه ای تاثیرات مهم و جدی بر منطقه ی زیستی و زیستن ساکنان منطقه گذارده است. تحقیق حاضر بر آن است تا به معرفی و بررسی نظریه زیست منطقه گرایی و تاثیر آن بر منطقه ی مورد مطالعه با بازبرنامه ریزی برای شهرستان نطنز در منطقه ۷ استان اصفهان از آثار بر جای مانده و در حال گسترش برنامه ریزی منطقه ای حاضر بر اقتصاد، اجتماع، منابع طبیعی، کالبد و بناهای منطقه و ... جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

بازبرنامه ریزی منطقه ، زیست منطقه گرایی ، نطنز