نقش طراحی منظر در ایجاد حس تعلق و ارتباط بین شهروندان در اقلیم گرم و خشک ( نمونه موردی : شهر بهارستان اصفهان )

منظر و سیمای شهری موضوعی مهم و حتی چالش برانگیز در میان صاحبنظران طراحی شهری، معماری و طراحی محیطی است، وظیفه طراح و برنامهریز است که با بهره برداری از این علوم اقدام به خلق حس مکان نماید و می بایست آن را چنان طراحی کند که برای مردم قابل درک باشد و با خلق فضاهای عمومی با کیفیت و مطلوب در میان تراکم ساخت و سازها، پهنه ای برای شکل گیری رویدادهای جمعی مهیا سازند؛ فضاهایی که توان القاء حس مکان به شهروندان را دارند. منظر فضای شهری و هر خیابانی در برگیرنده کلیه عناصر کالبدی و کارکردی موجود در سیمای آن خیابان است. ایجاد منظر شهری مطلوب و در ارتباط با هویت خیابان، می تواند زمینه ساز حضور هرچه بیشتر شهروندان و افزایش تعاملات اجتماعی و به وجود آمدن زندگی شهری و پیوند با گذشته شود. لذا توجه به کیفیت های منظر مطلوب خیابان و در ارتباط با حس مکان باید در دستور کار طراحان و مدیران شهری قرار گیرد. در این پژوهش با روش تحقیق کاربردی به بررسی موضوع حس جمعی و ساختار شهر پرداخته شده و از روش میدانی برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان میدهد با ارتقا پیاده مداری در شهر، خلق فضاهای شهری و نشانه ها در ساختار شهر می توان موجب ارتقا حس جمعی ساکنین شد

کلیدواژه ها:

طراحی منظر ، حس تعلق ، فضای شهری ، هویت مکانی ، حس جمعی