ارزیابی روی کرد احیا و بازآفرینی معماری سایت های طبیعی ناکارآمد (نمونه موردی: باغ گیاه شناسی ون دوسن کانادا و مرکز امگا در نیویورک)

روند ناسالم زندگی شهری که در سالیان اخیر موجب تخریب گسترده محیط زیست و همچنین انفصال رابطه انسان و طبیعت شده است؛ نیازمند بازبینی، تجدید نظر و اصلاح است. در این راستا احیا و بازآفرینی سایت های طبیعی و باغهای عمومی در دل شهرها در ابعاد زیست محیطی، کالبدی و فضایی، اقتصادی، مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی، هویتی و توسعه گردشگری می تواند گامی مثبت به شمار آید. در این راستا پژوهش حاضر برمبنای روش مورد پژوهی توصیفی – تحلیلی با هدف یافتن اقدامات احیا و بازآفرینی در ابعاد هشت گانه، دو پروژه مطرح و موفق باغ گیاه شناسی ون دوسن کانادا و مرکز امگا در نیویورک را بر پایه اطلاعات کتابخانه ای، گزارش های سالیانه رسمی و نقدهای موجود مورد بررسی قرار می دهد و دلایل موفقیت این دو پروژه و نحوه الگوبرداری از آنان در پروژه های مشابه آتی را جست و جو می کند. به همین ترتیب، ماهیت اطلاعات در این پژوهش کیفی خواهد بود. مقاله حاضر در نهایت نتایجی را در قالب راهکارهای کاربردی در پروژه های احیا و بازآفرینی معماری مبتنی بر تجربه نمونه های موردی پژوهش ارائه می دهد و هر سایت هدف این رویکرد را مستلزم رعایت آنان می خواند.

کلیدواژه ها:

احیا و بازآفرینی معماری ، بازآفرینی سایت های ناکارآمد ، سایت های طبیعی ، احیای باغ های عمومی