پیاده سازی الگوهای معماری نئو-محلی در ساختمان خانه بروجردی ها

با ظهور معماری مدرن پس از انقلاب صنعتی و چالش های زیست محیطی ناشی از آن، نیاز به رویکردی پایدار و متناسب با اقلیم مطرح گردید. معماری نئو-محلی به عنوان رویکردی پسامدرنی، ترکیبی از فناوری های مدرن و روش های سنتی و بومی است که به این نیاز پاسخ می دهد. حال این پژوهش به بررسی پیاده سازی الگوهای معماری نئو-محلی در خانه بروجردی ها، یکی از نمونه های برجسته معماری محلی در اقلیم گرم و خشک ایران، می پردازد. هدف اصلی این پژوهش تحلیل ویژگی ها و شاخصه های معماری محلی ایرانی و ارائه راهکارهای بهبود آن ها بر مبنای اصول معماری نئو-محلی است. بدین منظور، خانه بروجردی ها به عنوان نمونه ای از معماری محلی ایران مورد بررسی قرار گرفته و شاخصه های آن با اصول نئو-محلی تطبیق داده شده است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که با بهره گیری از فناوری های مدرن و حفظ ارزش های سنتی، می توان به بهبود و به روزرسانی تکنیک های معماری محلی دست یافت و به سوی معماری پایدارتر و کم هزینه تر حرکت کرد. این مقاله، راهکارهایی برای تطبیق و به روزرسانی خانه بروجردی ها بر اساس اصول معماری نئو-محلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری محلی ، معماری نئو-محلی ، خانه بروجردی ها ، اقلیم گرم و خشک ، فناوری های مدرن معماری