بررسی ارتباط بین رفتارهای عاطفی معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان

هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین رفتارهای عاطفی معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در مدارس ایران است. رفتارهای عاطفی معلمان، شامل ابراز احساسات مثبت و منفی در محیط کلاس درس، به عنوان یکی از عوامل مهم در شکل گیری انگیزه های درونی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مطرح شده است. در این مطالعه، با استفاده از روش های پژوهشی کمی و کیفی، نمونه ای از مدارس دولتی و غیردولتی از شهرهای مختلف ایران مورد بررسی قرار گرفتند. داده های حاصل از پرسشنامه های استاندارد شده و مصاحبه های نیمه ساختاریافته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از روش های آماری مانند همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که رفتارهای عاطفی مثبت معلمان (مانند ابراز محبت، توجه و همدلی) به طور معناداری با افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان همراه است؛ در حالی که رفتارهای عاطفی منفی (مانند سرزنش، بی احترامی و بروز عصبانیت) تاثیر معکوس بر انگیزه تحصیلی داشته و منجر به کاهش مشارکت و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری می شود. یافته های این پژوهش با نتایج مطالعات پیشین در ایران (رضایی، ۱۳۹۶؛ حسینی، ۱۳۹۷؛ کریمی، ۱۳۹۸) هم راستا بوده و تاکید می کند که نقش معلمان به عنوان الگوهای عاطفی در فرایند آموزشی بسیار حیاتی است. از جمله پیشنهادات پژوهش می توان به تقویت آموزش های حرفه ای و هم اندیشی میان مربیان جهت مدیریت احساسات و ارتقای روابط مثبت در کلاس درس اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

ارتباط ، رفتارهای ، عاطفی معلمان ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان