طراحی برنامه های درسی مبتنی بر هوش مصنوعی: رویکردی برای شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان با تاکید بر برنامه ملی در زیست بوم جدید

این مقاله به کاربرد هوش مصنوعی در طراحی برنامه های درسی و شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان پرداخته است. با توجه به اهمیت آموزش شخصی سازی شده، استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل داده ها و تطبیق محتوا با نیازهای خاص هر دانش آموز در دستور کار قرار گرفته است. ابتدا، مفهوم زیست بوم جدید آموزشی و برنامه ملی و لزوم هماهنگی آن با فناوری های نوین مطرح می شود. سپس چالش های سیستم های سنتی در شناسایی نیازهای فردی و اهمیت فناوری های نوین برای حل این مشکلات مورد بررسی قرار می گیرد. در ادامه، نقش هوش مصنوعی در شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان و استفاده از ابزارهای مانند چت بات ها و پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده بررسی می شود. مقاله از روش تحقیق SWOT برای شناسایی قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش بهره می برد. در پایان، پیشنهادهایی برای پیاده سازی هوش مصنوعی در طراحی برنامه های درسی و همراستایی این رویکرد با برنامه ملی در زیست بوم جدید ارائه می شود و به چالش ها و تاثیرات مثبت این فناوری در آموزش پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه درسی شخصی سازی شده ، نیازهای فردی دانش آموزان ، زیست بوم جدید آموزشی ، تحلیل داده های آموزشی