نقش دشواری در تنظیم شناختی هیجان و تئوری ذهن در پیش بینی ناگویی هیجانی

هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ناگویی هیجانی با دشواری در تنظیم شناختی هیجان و تئوری ذهن در جمعیتی گسترده انجام شده است. روش: جامعه آماری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی ۱۳۰۰۰ نفر بودند که ۳۸۴ نفر از دانشجویان این دانشگاه با استفاده از روش نمونه گیری انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه های ناگویی هیجانی تورنتو-بیگبی، پارکروتیلر (۱۹۹۴)، مقیاس دشواری در تنظیم شناختی هیجان یارنفسر، کاپمن و اسپنهان (۲۰۰۱) و آزمون تجدید نظر شده ذهن هوانی از طریق چشمها بارون-کوهن و همکاران (۲۰۰۱) مورد سنجش قرار گرفتند. یافته ها: نتایج به دست آمده با استفاده از آزمون همبستگی و تحلیل واریانس یک متغیره نشان داد که دشواری در تنظیم شناختی هیجان (۲۳۳/۰-β ، ۰۱/۰=P) با ناگویی هیجانی، دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توجیه احساسات و جهت یابی فرد بیرونی همراه است و تئوری ذهن (۳۰۴/۰-β ، ۰۰۱/۰=P) با کاهش ناگویی هیجانی، دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توجیه احساسات و جهت یابی فرد بیرونی همراه است. نتیجه گیری: بر اساس این نتایج می توان بیان نمود که تئوری ذهن و دشواری در تنظیم شناختی هیجان، فرایند پردازش اطلاعات هیجانی، شناسایی، توجیه و جهت یابی فرد بیرونی را در افراد تحت تاثیر قرار می دهد. بر این اساس می توان بیان داشت که شناسایی هیجان ها از چهره دیگران، دریافت هیجان ها را در سیستم شناختی دیگران تحت تاثیر قرار می دهد که می تواند استرس و آشفتگی هیجانی را در افراد کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، تئوری ذهن ، دشواری در تنظیم شناختی هیجان