ظرفیت هوش مصنوعی در شخصیسازی آموزش دانش آموزان

نظام های آموزشی سنتی به دلیل استفاده از رویکردهای مشابه و برنامه های درسی استاندارد، معمولا قادر به پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان نیستند. این نظام ها در تطبیق با سبک های یادگیری مختلف، سرعت های متفاوت و اولویت های شخصی دانش آموزان با چالش هایی مواجه می شوند. در این زمینه، ادغام هوش مصنوعی در فرآیند آموزشی به عنوان یک عامل تحول آفرین شناخته می شود که می تواند به شخصیسازی آموزش و افزایش مشارکت دانش آموزان کمک کند و در نتیجه، چشم انداز یادگیری سنتی را تغییر دهد. این مطالعه به روش مروری و جستجوی کلیدواژه های هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری شخصی، سیستم های یادگیری تطبیقی و تناسب برنامه درسی از طریق هوش مصنوعی در پایگاه های اطلاعاتی معتبر فارسی، مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، مگ ایران و پایگاه های اطلاعاتی انگلیسی زبان شامل گوگل اسکالر، اریک، اسکاپوس انجام شده است. در مجموع، بیش از ۵۰۰ مقاله استخراج گردید که پس از حذف موارد تکراری و بررسی ارتباط و اعتبار منابع، ۲۰ مقاله انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهند که ادغام هوش مصنوعی در آموزش ظرفیت شخصیسازی فرآیند یادگیری را دارد و می تواند در زمینه های آموزش، یادگیری و ارزشیابی تطبیقی دانش آموزان به کار گرفته شود. با به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی، موسسات آموزشی می توانند محیط هایی موثرتر و پاسخگوتر ایجاد کنند که به نیازهای خاص هر دانش آموز توجه کنند که این امر به یک چشم انداز آموزشی عادلانه تر منجر خواهد شد. می توان نتیجه گرفت که هوش مصنوعی می تواند روش های آموزشی سنتی را متحول کرده و به ایجاد تجربیات یادگیری شخصی شده کمک کند. با بهره گیری از این فناوری، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف هر دانش آموز فراهم می شود که در نهایت به بهبود کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت در فرآیند آموزشی منجر می گردد؛ بنابراین، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری موثر در بهبود نظام های آموزشی و ارتقای تجربه یادگیری شخصی شده مطرح است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، یادگیری شخصی ، ادغام برنامه درسی ، یادگیری تطبیقی