اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کمال گرایی سازگار و کمال گرایی ناسازگار در دختران نوجوان دارای اختلال اضطراب فراگیر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کمال گرایی سازگار و کمال گرایی ناسازگار دختران نوجوان دارای اختلال اضطراب فراگیر می باشد. این پژوهش کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با گروه کنترل با طرح پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه آماری پژوهش شامل دختران دارای اختلال اضطراب فراگیر مشغول به تحصیل در کلاس های دهم و یازدهم مدارس متوسطه منطقه یک شهر ارومیه که در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بودند و از این میان تعداد ۳۰ نفر به صورت دردسترس در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل، تصادفی (با قرعه کشی) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس اضطراب فراگیر اسپیتزر و پرسشنامه کمال گرایی فراست استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری مانکوا و اندازه گیری مکرر استفاده شد و نتایج نشان داد که درمان شناختی-رفتاری در کاهش کمال گرایی ناسازگار و افزایش کمال گرایی سازگار موثر بوده است. از این رو می توان مداخله شناختی رفتاری را درمانی موثر برای کاهش کمال گرایی ناسازگار و افزایش کمال گرایی سازگار پیشنهاد کرد.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب فراگیر ، کمال گرایی سازگار ، کمال گرایی ناسازگار ، درمان شناختی و رفتاری