نقد و بررسی نمودار تابع عشق در ادبیات معاصر

واژه «عشق» در ادبیات در معنای عام و در ادبیات عرفانی به معنای خاص در سنت های مختلف دینی از واژه های پربسامد و برتابنده تفاسیر و تحلیل های گوناگون است.عشق، ودیعه الهی است که در نهاد هر انسانی نهاده شده است. همه شاعران از گذشته تا حال مضامین عشق را بن مایه های شعرشان قرارداده اند و به طورکلی زندگی بی عشق اصلا معنا ندارد. در ادبیات کلاسیک سیر جولان عشق معمولا مشخص است و گرد خوان عاشق و معشوق بیشتر می چرخد اگر چه گاهی معشوق، جایگاه معبود می یابد و به حوزه عرفان راه پیدا می کند؛ اما رسالتش کلا مبرهن است. اما در ادبیات معاصر، تابع عشق، به خاطر درهم تنیدن موضوعات متفاوت، معجونی از آن ساخته اند که انسان، مردم، آزادی، عدالت اجتماعی، طبیعت، حقوق انسان ها و... از مواد تشکیل دهنده این معجون هستند. به همین خاطر من را بر آن داشت که نمودار یعنی سیر تابع عشق را در چهره های شاخص ادبیات معاصر: شاملو، اخوان، فریدون مشیری، فروغ فرخزاد، قیصر امین پور و سهراب سپهری بررسی نمایم و در پایان به این نتیجه به روشنی برسیم که در کدام شاعر معاصر پس لرزه ها یا انقلاب پس از عشق، پیچ وخم های متعدد گرفته و مسیرهای متفاوتی را طی کرده است و اینکه عشق و آگاهی و معرفت چه روابطی در رسیدن به تعالی دارند.

کلیدواژه ها:

ادبیات معاصر ، چهره های شاخص و عشق