ارزیابی غیرمخرب ناحیه عیب ناشی از ضربه در کامپوزیت پایه پلیمری تقویت شده با الیاف شیشه با روش برهمنگاری تصاویر دیجیتال: بررسی تجربی
محل انتشار: مهندسی مکانیک مدرس، دوره: 22، شماره: 3
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 245
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MME-22-3_004
تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1403
چکیده مقاله:
استفاده از تست های غیرمخرب بر روی مواد کامپوزیتی برای بازرسی، شناسایی و مشاهده عیوب به منظور موقعیت یابی ناپیوستگی ها یا عیوب در طی سال ها اخیر مورد توجه زیادی قرار گرفته است. در بین روش های موجود استفاده از سیستم غیرتماسی برهمنگاری تصاویر دیجیتال برای عیب یابی کامپوزیت ها به دلیل مزایای آن مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش با استفاده از روش برهمنگاری تصاویر دیجیتال شکل، موقعیت و مساحت ناحیه خرابی در نمونه های شش لایه شیشه/ اپوکسی دارای آسیب ضربه با انرژی های متفاوت تحت مقدار بارگذاری های مختلف بررسی شده است. پنج نمونه کامپوزیتی با انرژی ضربه ۵، ۱۰، ۲۰، ۳۰ و ۴۰ ژول مورد آزمایش قرار گرفتند. در انرژی ۵ ژول، آسیب وارد شده به قطعه بسیار کم بوده است و در انرژی ۴۰ ژول میزان آسیب وارده به قطعه به نحوی بوده است که گلوله داخل قطعه گیر کرده و محل ضربه به صورت یک سوراخ در قطعه باقی مانده است. مساحت های به دست آمده برای ناحیه متاثر از ضربه در کانتورهای کرنش در بارگذاری ۴۰ درصد دارای مقادیر نزدیک به مساحت واقعی آسیب می باشند. با مقایسه مساحت به دست آمده از کانتور کرنش در بارگذاری ۴۰ درصد و مساحت واقعی آسیب ، برای حالت ۱۰ ژول، ۲۰ ژول و ۳۰ ژول تفاوت مساحت های به دست آمده به ترتیب حدود ۳/۲ درصد، حدود ۵/۲ درصد و ۱/۳ درصد می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدجواد پاکروان
Ph.D Student, School of Mechanical Engineering, College of engineering, University of Tehran, Tehran, Iran.
محمدرضا فراهانی
Associate Professor, School of Mechanical Engineering, College of Engineering, University of Tehran, Tehran, Iran.
امین برزگر
Ph.D Student, School of Mechanical Engineering, College of engineering, University of Tehran, Tehran, Iran.
مهدی محمودی
MSc, School of Mechanical Engineering, College of engineering, University of Tehran, Tehran, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
