بررسی تاثیر کاربرد طرح اف سی تی در روش تسخیر ورتیسیته بر کاهش اثر مقدار پارامتر تسخیر بر جواب نهایی

یکی از مشکلات روش تسخیر ورتیسیته نیاز به تنظیم دستی پارامتر تسخیر در حل مسائل است. به این صورت که در مورد هر مسئله جدید، کاربر بایستی به تنظیم آن اقدام نماید. مقادیر کوچک این پارامتر عملا این روش را بی اثر کرده و مقادیر بالای آن باعث ارائه پاسخ های غیر فیزیکی در حل می گردد. تلاش های زیادی توسط محققین برای غلبه بر این مشکلات انجام شده اما همچنان وابستگی آن به تنظیم دستی از بین نرفته است. یک راه برای حل این مشکل کاهش اثر گذاری پارامتر تسخیر بر جواب نهایی است. در پژوهش حاضر کاهش حساسیت روش تسخیر ورتیسیته به تغییرات پارامتر تسخیر از طریق ترکیب این روش با روش اف سی تی به ازای ضرایب محدود کننده مختلف پیشنهاد شده است. جهت ارزیابی روش معرفی شده، مسئله گردابه منفرد مورد بررسی قرار گرفته و در مرحله نخست میزان تاثیر پذیری پاسخ نهایی نسبت به تغییرات پارامتر تسخیر در مورد طرح تفاضل مرکزی با طرح اف سی تی )به ازای ضرایب محدود کننده مختلف (مقایسه گردیده است. سپس بهترین حالت جهت ترکیب طرح اف سی تی و روش تسخیر ورتیسیته مورد بحث قرار گرفته است. نشان داده شد که بهترین نتایج با استفاده از ضریب محدود کننده مینمود در گام میانی حل حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

Vortex ، Vortices Confinement ، Confinement Parameter ، FCT Scheme ، Limiter ، گردابه ، تسخیر ورتیسیته ، پارامتر تسخیر ، طرح اف سی تی ، ضریب محدود کننده