بررسی رفتار و مکانیزم شکست جوش سازه های فولادی St۵۲ در دمای منفی

در این پژوهش دو نمونه اتصال جوش فولاد ST-۵۲ با استفاده از الکترود قلیایی کم هیدروژن E۷۰۱۸ و E۸۰۱۸ به روش جوشکاری SMAW انجام و سختی، استحکام کششی و مقاومت به ضربه جوش در دمای محیط و منفی ۲۹ درجه سلسیوس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج سختی سنجی نشان داد بالاترین سختی در ناحیه فلز جوش مربوط به فلز جوش E۸۰۱۸ است. مقادیر سختی سنجی برای فلز پایه و ناحیه متاثر از حرارت نیز نشان می­دهد رفتار مشابه مانند فلز جوش در دو نمونه یکسان است. نتایج آزمون ضربه نشان داد میانگین انرژی ضربه فلز جوش E۷۰۱۸ در دمای محیط بیشتر از میانگین انرژی ضربه فلز جوش E۸۰۱۸ است، همچنین میانگین انرژی ضربه در دمای منفی ۲۹ درجه سلسیوس برای فلز جوش E۸۰۱۸ ،J۵۶ و فلز جوش E۷۰۱۸، J۷۳ است. نتایج نشان می­دهد که فلز جوش E۸۰۱۸ در دمای منفی ۲۹ درجه سانتی ­گراد رفتار شکست ترد و مقاومت به ضربه کمتری نسبت به فلز جوش E۷۰۱۸ دارد. نتایج حاصل از آزمایش کشش عرضی جوش نشان داد استحکام نهایی جوش هر دو فلز پرکننده بالاتر از ۵۴۶ مگا پاسکال است به طوری که نمونه کششی از محل فلز پایه ST-۵۲ دچار شکست شد. براساس مبحث دهم مقررات ملی ساختمان ایران و همچنین ضوابط لرزه ای آیین نامه AISC۳۴۱-۱۰ فلزات پرکننده E۷۰۱۸ و E۸۰۱۸ الزامات استحکام نهایی و مقاومت به ضربه جوش در دمای محیط و منفی ۲۹ درجه سانتی گراد را تامین می نمایند.

کلیدواژه ها:

Fracture mechanism ، Welding areas ، Impact test ، St۵۲ steel ، Negative temperat ، مکانیزم شکست ، مناطق جوش ، آزمون ضربه ، فولاد St۵۲ ، دمای منفی