بررسی تاثیر برنامه های فوق برنامه بر توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر برنامه های فوق برنامه بر توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های رشد فردی و اجتماعی، نقش بسزایی در موفقیت تحصیلی، تعاملات اجتماعی و آینده شغلی دانش آموزان ایفا می کنند. با توجه به اینکه برنامه های آموزشی رسمی عمدتا بر مهارت های شناختی متمرکز هستند، فعالیت های فوق برنامه می توانند فرصتی برای توسعه مهارت های ارتباطی، همکاری گروهی، همدلی و مسئولیت پذیری ایجاد کنند. این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی، به بررسی تاثیر انواع مختلف برنامه های فوق برنامه ازجمله فعالیت های ورزشی، هنری، فرهنگی و داوطلبانه بر رشد اجتماعی دانش آموزان پرداخته است. نتایج مطالعات نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های فوق برنامه، موجب بهبود تعاملات اجتماعی، افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب اجتماعی و تقویت توانایی حل مسئله در دانش آموزان می شود. همچنین، فعالیت های گروهی و داوطلبانه نقش مهمی در افزایش حس همدلی، همکاری و مسئولیت پذیری ایفا می کنند. از سوی دیگر، اجرای این برنامه ها با چالش هایی نظیر کمبود منابع مالی، نبود نیروی متخصص، محدودیت های زمانی و عدم حمایت کافی از سوی والدین و سیاست گذاران آموزشی مواجه است. در پایان، پژوهش پیشنهاد می کند که برای بهبود اثربخشی برنامه های فوق برنامه، باید سیاست های آموزشی به گونه ای تنظیم شوند که این فعالیت ها به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از نظام آموزشی در نظر گرفته شوند. تامین بودجه کافی، تربیت نیروی متخصص، آگاه سازی والدین و ایجاد فضای مناسب برای اجرای این برنامه ها می تواند تاثیر قابل توجهی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. بر این اساس، برنامه های فوق برنامه نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان لطمه ای وارد نمی کنند، بلکه زمینه ای برای رشد همه جانبه آنان در جامعه فراهم می کنند.

کلیدواژه ها:

برنامه های فوق برنامه ، مهارت های اجتماعی ، تعاملات گروهی ، دانش آموزان.