بررسی تطبیقی میزان رشد، بقا و پروتئین کل در Artemia franciscanaتغذیه شده با پودر جلبک اسپیرولینا و دونالیلا در شرایط آزمایشگاهی

آرتمیا مهم ترین غذای زنده قابل کشت در آبزی پروری است. با توجه به کشت انبوه، امکان استفاده راحت و ارزش غذایی اسپیرولینا در آبزی­پروری، تاثیر جلبک های Spirulina platensis و Dunaliella salina بر میزان رشد، بقا و پروتئین کل Artemia franciscana مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور ابتدا آرتمیا در شرایط آزمایشگاهی کشت و با ترکیبی از مخمر و پودر جلبک اسپیرولینا در ۵ تیمار مختلف (۲۰، ۴۰، ۶۰، ۸۰ و ۱۰۰ درصد پودر جلبک اسپیرولینا و مخمر) در مقایسه با تیمار شاهد (۱۰۰ درصد جلبک دونالیلا و مخمر) پرورش داده شد. نتایج نشان داد که رشد در تیمار­های ۴۰، ۶۰، ۸۰ و ۱۰۰ درصد پودر اسپیرولینا و بقا در تیمار ۱۰۰ درصد پودر جلبک اسپیرولینا تفاوت معنی­داری نسبت به تغذیه با تیمار شاهد داشت (۰۵/۰P<). در بررسی اولین بلوغ در هر تیمار مشخص شد که تیمار ۱۰۰ درصد پودر اسپیرولینا زودترین زمان بلوغ را داشت که این نتیجه کاملا با میزان پروتئین کل تیمارها مطابق بود. با توجه به نتایج، بهترین تیمار از لحاظ رشد، بقا، زمان اولین بلوغ و میزان پروتئین کل، تیمار ۱۰۰ درصد پودر اسپیرولینا بود. از این رو، پرورش آرتمیا با اسپیرولینا توجیه علمی و اقتصادی دارد.

کلیدواژه ها:

آرتمیا ، اسپیرولینا ، بقا ، پروتئین ، رشد