اثر روش تثبیت و تنش شوری (کلرید سدیم) بر شاخص های رشد، تجمع کاروتنوئید و کربوهیدرات در ریزجلبک Dunaliella salina

ریزجلبک ها برای تولید ترکیبات با ارزش طبیعی مورد استفاده قرار می گیرند. بازده کم و هزینه بالا، پتانسیل تجاری ریزجلبک­ها را محدود می­کند. اخیرا تکنیک­های بی­حرکت­سازی و افزایش بهره­وری تولید مورد توجه قرار گرفته اند. در این پژوهش، تاثیر غلظت های مختلف نمک (کلرید سدیم)، روش تثبیت و مدت دوره رشد بر زی­توده، کربوهیدرات، کاروتنوئید، کلروفیل های a و b در ریزجلبک Dunaliella salina ارزیابی شد. نتایج نشان داد در شرایط آزاد رشد ریزجلبک به طور معنی داری بیشتر از شرایط تثبیت بود. در شوری ۱۵۰ و ۳۰۰ گرم در لیتر رشد ریزجلبک به طور معنی داری کاهش یافت. بیشترین زی­توده در شوری ۷۵ گرم در لیتر و شرایط کشت آزاد اندازه گیری شد. مقدار کاروتنوئید در شوری ۷۵ گرم در لیتر و شرایط بدون تثبیت از تیمار های دیگر بیشتر بود. کربوهیدرات در شوری ۳۰ گرم در لیتر به طور معنی داری از تیمارهای دیگر بیشتر بود. در غلظت ۱۵۰ گرم در لیتر، کربو­هیدرات در شرایط تثبیت به طور معنی داری بیشتر بود. به نظر می رسد ترکیب بستر و همچنین روش اعمال تثبیت یک عامل اثرگذار باشد. تنش شوری یک روش ساده و ارزان برای القای تولید کاروتنوئید است. پژوهش در زمینه بهینه سازی ماده مورد استفاده و همچنین روش اعمال تثبیت برای افزایش بازده تولید ترکیبات باارزش  ضروری به نظر می­رسد.

کلیدواژه ها:

روش تثبیت ، Dunaliella salina ، شوری ، کاروتنوئید