اثربخشی برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت افزوده بر مهارت های ارتباطی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا

مقدمه: کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم نارسایی در مهارت های ارتباطی کلامی یا غیرکلامی دارند. به نظر می­رسد که آموزش کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت­افزوده می­تواند مهارت­های ارتباطی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم را بهبود بخشد.  هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت­افزوده بر مهارت های ارتباطی در کودکان با اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا بود. روش: پژوهش حاضر به روش نیمهآزمایشی با طرح پیش­آزمون - پس­آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا در شهر تهران در سال ۱۴۰۲- ۱۴۰۳  بود که از میان آن­ها ۳۰  نفر  به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (۱۵نفر) و گواه (۱۵نفر) به شیوه تصادفی قرار گرفتند. شرکت­کنندگان جهت پیش­آزمون و پس­آزمون به مقیاس تشخیصی اتیسم گیلیام  - ویرایش دوم (۱۹۹۵) پاسخ دادند. بعد از ۲۱ جلسه ۴۵ دقیقه­ای آموزش کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت­افزوده برای کودکان گروه آزمایش، برای تحلیل داده­ها از روش آماری تحلیل واریانس با انداز گیری مکرر و نرم­افزارSPSS۲۴  استفاده شد. یافته ­ها: یافته­ها نشان داد برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت­افزوده در دو مرحله پس­آزمون و پیگیری نسبت به گروه گواه تاثیر معناداری داشت (۰۰۱/۰p<). نتیجه ­گیری: آموزش کارکردهای اجرایی با استفاده از واقعیت­افزوده بر مهارت­های ارتباطی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم موثر است و این آموزش برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم پیشنهاد می­شود

کلیدواژه ها:

augmented reality ، children with high-functioning autism spectrum disorder ، communication skills ، Executive functions ، کارکردهای اجرایی ، کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا ، مهارت های ارتباطی ، واقعیت افزوده