اپیدمیولوژی اختلال بدریخت انگاری بدن در دانش آموزان مقطع راهنمایی و دبیرستان شهر سنندج

مقدمه: اختلال بدریخت انگاری بدن، زمانی اتفاق می افتد که فرد احساس ناراحتی در مورد یک نقص فیزیکی جزئی یا تصوری پیدا می کند. هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی فراوانی اختلال بدریخت انگاری بدن در دانش­آموزان مقطع راهنمایی و دبیرستان در سطح شهر سنندج بود. روش:  پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان ۱۲ تا ۱۸ ساله مقطع راهنمایی و دبیرستان شهرسنندج در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود که از میان آنها، تعداد ۶۴۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. در این پژوهش جهت گردآوری داده­ها از مقیاس اصلاح شده وسواس فکری-عملی ییل براون برای اختلال بدریخت انگاری بدن (فیلیپس و همکاران، ۱۹۹۷) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تی دو مستقل، آزمون واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. داده­ها با استفاده از نرم­افزار  SPSSنسخه ۲۱ تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که تعداد ۱۶۹ نفر (۴/۲۶%) از دانش­آموزان دارای اختلال بدریخت انگاری بدن بودند. میانگین نمره اختلال بدریخت انگاری بدن در پسران ۱۳/۱۷ و در دختران ۱۹/۱۸ بود. میانگین نمره اختلال بدریخت انگاری بدن در افرادی که سابقه عمل زیبایی داشتند ۰۴/۱۹ و در افرادی که سابقه عمل زیبایی نداشتند ۴۱/۱۷ بود. نتایج همچنین نشان داد که بین نمره اختلال بدریخت انگاری بدن با جنسیت و سابقه عمل زیبایی ارتباط معنی دار آماری وجود دارد (p<۰/۰۵). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درصد قابل توجهی از دانش آموزان مقطع راهنمایی و دبیرستان در شهر سنندج دچار اختلال بدریخت انگاری بدن هستند و این اختلال با جنسیت و سابقه عمل زیبایی ارتباط معنی داری دارد. با توجه به شیوع نسبی اختلال بدریخت انگاری بدن در میان نوجوانان، ضروری است که برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای ارتقاء آگاهی و پیشگیری از این اختلال در مدارس اجرا شود.

کلیدواژه ها:

Body dysmorphic disorder ، students ، اختلال بدریخت انگاری بدن ، دانش آموزان