پیش بینی احقاق جنسی بر اساس آسیب کودکی با میانجیگری عزت نفس جنسی در زنان متاهل شهر انزلی

مقدمه: برقراری رابطه جنسی نقش مهمی در زندگی افراد دارد و داشتن یک زندگی جنسی رضایت بخش با سلامت جسمانی و شادی و احساس خوب بودن در افراد مرتبط است. هدف پژوهش حاضر پیش بینی احقاق جنسی بر اساس آسیب کودکی با میانجیگری عزت نفس جنسی در زنان متاهل شهر انزلی بود. روش کار: روش پژوهش توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل شهر انزلی در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آن ها با توجه به معیار های ورود به پژوهش به روش نمونه گیری غیر تصادفی و دردسترس ۲۰۰ تن انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‎ها از پرسشنامه جمعیت شناختی، "شاخص احقاق جنسی هارلبرت" (Hurlbert Index of Sexual Assertiveness)، "سیاهه عزت نفس جنسی برای زنان" (Sexual Self-Esteem Inventory for Women) و "پرسشنامه ترومای کودکی- فرم کوتاه"  (Childhood Trauma Questionnaire – Short Form)  استفاده شد. روایی ابزارها با استفاده از نسبت روایی محتوا و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. داده‎ها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۴ و آموس نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافته ها: آسیب کودکی (۳۵۷/۰-=β) احقاق جنسی را پیش بینی می کند. آسیب کودکی (۷۰۴/۰-= β) عزت نفس جنسی را پیش بینی می کند. عزت نفس جنسی (۳۶۱/۰=β) احقاق جنسی را پیش بینی می کند. عزت نفس جنسی (۲۵۴/۰-= β) در رابطه بین آسیب کودکی و احقاق جنسی نقش میانجی دارد. نتیجه گیری:  احقاق جنسی بر اساس آسیب کودکی با میانجیگری عزت نفس جنسی در زنان متاهل پیش بینی می‎شود. لذا به متخصصین سلامت جنسی پیشنهاد می شود تا در مورد عزت نفس جنسی و احقاق جنسی، آگاه سازی هایی متناسب با زنان متاهل انجام دهند.

کلیدواژه ها:

Sexual Assertiveness ، Sexual Self-Esteem ، Traumatic Childhood Experiences. ، احقاق جنسی ، عزت نفس جنسی ، آسیب کودکی.