بررسی رابطه سازگاری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی در این پژوهش بررسی رابطه سازگاری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. اهمیت معنویت و رشد معنوی در انسان، در چند دهه گذشته به صورتی روزافزون توجه روانشناسان و متخصصان بهداشت روانی را به خود جلب کرده است. پیشرفت علم روانشناسی از یک سو و ماهیت پویا و پیچیدهی جوامع نوین از سوی دیگر، باعث شده است که نیازهای معنوی بشر در برابر خواسته ها و نیازهای مادی قد علم کنند و اهمیت بیشتری یابند. سازگاری نیز از جمله عوامل خیلی مهم در سلامت روانی فرد است. سازگاری در روان شناسی عبارت است از رابطه ای که هر ارگانیسم با توجه به محیط ا ش و با محیط برقرار می کند، از طرفی سازگاری به فرایندهای روان شناختی که مردم را با تغییرات روزمره هماهنگ می کند اشاره دارد. سازگاری فرایندی در حال رشد و تحول و پویاست که شامل توازن آن چه که افراد می خواهند و آن چه جامعه شناسان می پذیرند می باشد. مطالعه در زمینه پیشرفت یا افت تحصیلی با یادگیری ارتباط مستقیم دارد. بطوریکه هرگهان- بی یادگیری را تغییر رفتار ناشی از کسب تجربه تعریف کرده است. وی اعتقاد دارد که یادگیری از دو طریق به دست خواهد آمد. طریقه نخست شرطی سازی کلاسیک است که اورگانیسم هیچگونه کنترلی بر روی تقویت کننده ندارد و از طریق آن می آموزیم که چه چیزهایی برای ما سودمند و کدام مضر است و طریقه دوم: شرطی سازی وسیله است که تقویت کننده به رفتار اورگانیسم ارتباط دارد. رفتار وسیله ای جهت دریافت خواسته ها است. به طور کلی در این پژوش مشخص شد که هوش معنوی می تواند پیشرفت تحصیلی را پیش‎بینی می کند. سازگاری، پیشرفت تحصیلی را پیش‎بینی می کند. هوش معنوی، پیشرفت تحصیلی را پیش‎بینی می کند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، سازگاری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز ، مقطع متوسطه