توسعه پایدار و صنعت ساختمان با رویکرد صرفه جویی انرژی (مطالعه موردی: طراحی و ساخت یک واحد مسکونی بسیار کم انرژی با روش تجویزی در شهر مشهد)

لزوم نگارش مقررات ملی ساختمان به زبان قانون که بیان مباحث را کوتاه، ساده و به صورت حکم بیان می کند، غالبا درک سریع، آسان و کاربردی آن را برای افراد شاغل در این حرفه با مشکل مواجه می سازد. درک مباحث مقررات ملی در صورتی که همراه با مثال و ارائه تصویر و توضیحات کاربردی باشد بسیار ساده تر می شود. در این تحقیق ابتدا یک شبکه مفهومی بین واژه و اصطلاحات متعدد در مدیریت مصرف انرژی طراحی و ارتباط آن با توسعه پایدار مشخص شد. در قدم بعد در قالب یک مثال، شاختمانی در شهر مشهد با روش تجویزی برگرفته از مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان برای رده انرژی ++EC یعنی ساختمان بسیار کم انرژی یا مصرف سالانه، ۱۳۰ کیلووات ساعت برای هر متر طراحی و واجرا گردید. ساختمان طرح با کاربری الف- مسکونی و درجه انرژی سالاتنه متوسط و نیاز غالب انرژی گرمایش و متراژ ۱۷۰ مترمربع به صورت دوبلکس (ساختمان ویلایی) که در گروه ۲ یعنی در اولویت متوسط از نظر صرفه جویی در مصرف انرژی قرار دارد. بعد از اتمام عملیات ساختمانی و بهره برداری از آن، در قالب ممیزی انرژی مصارف در طول چهار سال (۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲) اندازه گیری شد. متوسط مصرف انرژی سالانه ۱۵۲ کیلووات ساعت در هر مترمربع به دست آمد. به عبارتی ساختمان با ۱۵% خطا طراحی شده که قابل قبول است. در انتها قوت ها و ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای استفاده از روش های فعال و غیرفعال از قبیل عایق بندی پوسته خارجی، پنجره دوجداره، سایه اندازی، سامانه روشنایی، سامانه های فتوولتائیک که در ساختمان طرح به کار رفته است، مشابه تحلیل SWOT ولی بدون تجویزهای راهبردی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، ساختمان سبز ، ساختمان انرژی صفر ، مبحث نوزدهم ، روش تجویزی