طراحی و اعتباریابی ابزار سنجش فرهنگ تدریس در نظام آموزش عالی

فرهنگ تدریس به عنوان باور نسبت به توانایی مدرس برای آسان نمودن دستیابی فراگیران به سطوح بالای تفکر یا تفکر مستقل تعریف می شود. این پژوهش با هدف طراحی و اعتبار یابی ابزار سنجش فرهنگ تدریس در نظام آموزش عالی انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع آمیخته (کمی و کیفی)، جامعه آماری بخش کیفی شامل اعضای هیات علمی خبره و در بخش کمی شامل کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه های آزاد اسلامی مازندران بوده است. نمونه ها در بخش کیفی ۱۳ نفر به روش هدفمند و در بخش کمی ۳۰۱ نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. پس از مصاحبه با ۱۳ نفر، اشباع داده ها حاصل شد. مقوله ها از طریق مصاحبه، شناسایی و کدگذاری و براساس آن پرسشنامه ای با ۳ بعد و ۶ مولفه و ۵۴ گویه طراحی شد. پس از آن روایی صوری، محتوایی و سازه ایی پرسشنامه بررسی، برای تعیین پایایی پرسشنامه از آزمون های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی به کمک نرم افزارهای Smartpls۴ و spss۲۳ استفاده گردید. ابتدا روایی صوری و محتوایی پرسشنامه بررسی و ۱۶ سوال حذف شد و ۳۸ سوال باقی ماند پس از آن روایی سازه ای مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بار عاملی تمامی سوالات بالای ۶/۰ و میانگین واریانس استخراج شده بالای ۵/۰ و نیز پایایی هر دو ملاک ( آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی) تمام ابعاد بالای ۷/۰ بوده است و در نهایت پرسشنامه با ۳۸ سوال تایید شد. دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی می توانند از ابزار طراحی شده برای سنجش وضعیت ابعاد فرهنگ تدریس در راستای تقویت و بهبود کیفیت آموزشی استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ تدریس ، اعتبار یابی ، طراحی ، ابزار