شناسایی و سنجش شاخص های توسعه حرفه ای اعضای هیئت علمی دانشگاه های ارتش جمهوری اسلامی ایران بر اساس مدل AMO

هدف: این تحقیق با تمرکز بر شناسایی عوامل موثر بر بهبود توانایی ها، انگیزه و فرصت های اعضای هیئت علمی، به دنبال ارائه راهکارهایی است که منجر به توسعه اعضای هیئت علمی دانشگاه های ارتش جمهوری اسلامی ایران شود.روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از رویکرد تحقیقات آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) استفاده گردیده است. روش نمونه گیری بخش کیفی پژوهش حاضر به صورت هدفمند و اطلاعات محور است. یعنی بر اساس هدف تحقیق از اعضای هیئت علمی به تعداد ۱۰ نفر به صورت غیراحتمالی انتخاب شدند و با آن ها مصاحبه انجام پذیرفت. نمونه آماری بخش کمی تحقیق نیز شامل ۲۱۷ نفر از اعضای هیئت علمی در سال ۱۴۰۳ بودند که به روش طبقه ای در دانشگاه های آجا انجام گردید.یافته ها: در بعد ارتقای توانایی نه مولفه ، در بعد توسعه انگیزه پنج مولفه و در بعد ایجاد فرصت چهار مولفه احصاء و دسته بندی شدند. یافته های حاصل از آزمون مسیر نیز نشان داد عوامل ارتقای توانایی با ضریب مسیر ۶۵۳/۰ و عوامل توسعه انگیزه با ضریب مسیر ۵۱۸/۰ و عوامل ایجاد فرصت با ضریب مسیر ۸۲۲/۰، بر توسعه اعضای هیئت علمی دانشگاه های ارتش جمهوری اسلامی ایران تاثیرگذارند.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که توسعه اعضای هیئت علمی دانشگاه های ارتش بر اساس سه بعد ارتقای توانایی، توسعه انگیزه و ایجاد فرصت، می تواند با تاکید بر مولفه های کلیدی در هر بعد به شکل موثرتری صورت گیرد. برخی مولفه ها مانند توانایی نوآوری و خلاقیت، مشارکت در جامعه علمی و فرصت های کارآفرینی در این پژوهش به عنوان نوآوری های مهم معرفی شده اند.

کلیدواژه ها:

شاخص های توسعه فردی ، توسعه حرفه ای ، اعضای هیئت علمی ، دانشگاه های ارتش ج.ا.ایران ، مدل AMO