تحلیلی برتوسعه گردشگری در بافت های فرسوده شهری (مطالعه ی موردی: محله سنبلستان اصفهان)

گردشگری در دنیای امروز به عنوان یکی از مهم ترین وپویا ترین فعالیت های اقتصادی، نقش مهمی درتوسعه جوامع ایفا می کند. نقش گردشگری از لحاظ تحرک وایجاد زمینه های اشتغال وتوسعه همه جانبه بر کسی پوشیده نیست. به جرات میتوان گفت توسعه گردشگری یکی از را های بسیار موثر در حل مشکلات بافت های فرسوده است به ویژه در ارتباط با آن بخش از بافت های فرسوده که دردل خود بافت های تاریخی وارزشمندی دارند که شاید به دلیل فرسودگی بافت های پیرامونی مورد بی مهری قرار گرفته اند. گردشگری با ایجاد فرصتی راهبردی سبب تنوع اقتصاد جوامع محلی، ایجاد فرصت های شغلی در جهان شده است. براین اساس می توان گفت یکی از بهترین را های نجات شهرها بالاخص بافت فرسوده شهرها، توسعه گردشگری شهری است. بافت فرسوده شهرها بدلیل ضعف و نارسایی در زیر ساخت های این بخش از شهرها به سرعت با تنزل کیفی، کالبدی و عملکردی روبرو و به مناطقی فرسوده تبدیل شد ه اندکه گاه سبب خروج ساکنان اصلی (مرکزگریزی) و هجوم اقشار کم در آمد وغیر بومی به این نواحی شده است. از جمله ی این بافت ها، بافت فرسوده محله سنبلستان است که در این پژوهش بطور خاص مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش به روش توصیفی- اسنادی و میدانی به صورت ترکیبی با هدف شناخت بافت فرسوده محله سنبلستان و ارائه پیشنهادهایی جهت توسعه گردشگری در این محله است، مدل مورد استفاده مدل معادلات ساختاری و تحلیل ahp می باشد. نتایج نشان می دهد که با بررسی عوامل تاثیر گذار عامل کالبدی بیشترین اثر گذاری را در گردشگری این منطقه دارا می باشد در پایان مشخص شد جهت توسعه گردشگری در بافت فرسوده این محل، مرمت بافت ها ی فرسوده با تغییر در برخی کاربری ها تاثیرگذار ترین عامل جذب گردشگر وتوسعه گردشگری شهری است.

کلیدواژه ها:

گردشگر ، گردشگری شهری ، بافت ، بافت فرسوده ی شهری ، معادلات ساختاری ، محله سنبلستان