تحلیل ظرفیتهای محلی توسعه اقامتگاههای بومگردی با اتکا بر خانههای بومی در روستاهای باورد و گزیر بندرلنگه

اقامتگاه های بوم گردی در سال های اخیر به عنوان یکی از راهکارهای توسعه روستایی و جذب گردشگر در مناطق دارای آثار تاریخی و طبیعی شکل گرفته اند. این اقامتگاه ها از طریق جامعه محلی و حمایت سازمان های متولی، به عنوان یک راه حل برای مشکلات شهرنشینی و نیاز انسان به طبیعت، به توسعه روستاها و ارائه خدمات گردشگری کمک می کنند. هدف پژوهش حاضر «تحلیل ظرفیتهای محلی توسعه اقامتگاههای بومگردی با اتکا بر خانههای بومی در روستاهای باورد و گزیر بندرلنگه» است. این پژوهش، از نظر ماهیت، کاربردی و از نظر روش مطالعه، توصیفی - تحلیلی است. روش جمعآوری دادهها و اطلاعات پژوهش دو روش مطالعات کتابخانهای و مصاحبه بوده است. مشارکتکنندگان این پژوهش جامعه محلی، نخبگان محلی و اساتید دانشگاه هستند که در نهایت ۱۴ نفر از آنها به صورت ارزیابی سریع انتخاب شدند. برای این منظور، از روش تحلیل محتوا استفاده شده است که نتایج با نرم افزار مکس کیودا (MAXQDA) تحلیل شدند. نتایج یافتهها حاکی از آن است که روستای گزیر ظرفیت محلی توسعه اقامتگاههای بومگردی را دارد و جهت توسعه اقامتگاه های بوم گردی، عوامل اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی و محیطی نقش بسیار مهمی ایفا می کنند. در شاخص اقتصادی، عدم نیاز به هزینه زیاد برای راه اندازی اقامتگاه، شاخص اجتماعی- فرهنگی، انسجام اجتماعی بالا، سرمایه اجتماعی مناسب و روحیه تعاون و و شاخص محیطی، فضای امن و مناسب و ویژگی های کالبدی و معماری به عنوان مولفه های تاثیرگذار شناخته شده اند. این ویژگی ها می توانند تجربه ای منحصر به فرد و جذاب برای گردشگران فراهم کنند و به پایداری و موفقیت اقامتگاه های بوم گردی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

اقامتگاههای بومگردی ، خانههای بومی ، روستاهای باورد و گزیر بندرلنگه