بررسی نقش گردشگری در برندسازی شهری بندرکنگ

رقابت اقتصادی شهرها از نقطه نظر گردشگری، تجارت و سرمایه گذاری با جهانی شدن اقتصاد جهانی بسیار فشرده شده است]۱ [. از سویی برندینگ شهری، جنبه جدیدی از ارتباطات شهری است که با تبدیل تصویر بصری شهر به یک تصویر برندینگ، بازاریابی تصویر شهر را به روش های مختلف بهبود بخشیده است. ویژگی های متمایز شهر به نمایش گذاشته شده و تصویر پایدار شهری ایجاد می شود]۲ [. با توجه به موارد گفته شده گردشگری می تواند به عنوان عاملی جهت ایجاد و ارتقاء برندینگ شهری و نیز رشد اقتصاد شناخته شود. شهرهای ساحلی سنتورینی یونان]۳[، باتومی گرجستان، استانبول ترکیه، باکو آذربایجان، دوبی امارات، نئوم عربستان با استفاده از گردشگری توانسته اند علاوه بر ایجاد برندینگ بین المللی سبب رشد اقتصاد محلی و ملی خود شوند. ایران با داشتن ۵۵ شهر ساحلی در شمال و جنوب کشور ]۴[ از ظرفیت بسیار بالایی جهت توسعه گردشگری و برندسازی و رشد اقتصادی برخوردار است. بندرکنگ یکی از بنادر تاریخی جنوب ایران با قدمتی نزدیک به ۳۰۰۰ سال ]۵[ در شمال خلیج فارس و ۱۶۰ کیلومتری شهر بندرعباس]۶[ از جمله شهرهای ساحلی ایران که از دیرباز مرکز تجارت و صید بوده که باتوجه به نوارساحلی مناسب و همجواری با خلیج فارس، گردشگری می تواند نقش مهی در برندینگ شهری و اقتصاد شهری آن ایفا کند. این پژوهش به صورت مروری بر مطالعات منتشر شده، به صورت کتابخانه ای و با مرور در منابع جامع و معتبر علمی انجام پذیرفت. جمع آوری اطلاعات برای انجام این پژوهش، عمدتا به روش کتابخانه ای صورت گرفته است. برای این کار، ادبیات موضوعی و مطالعات موثق انجام شده توسط دیگران در داخل و خارج، مورد مطالعه قرار گرفته و سایر اطلاعات مورد نیاز از طریق جستجوی کتابخانه ای، اینترنتی و بانک های اطلاعاتی داخلی و خارجی به دست آمده است. با توجه به اهمیت گردشگری دریایی، هدف از این پژوهش بررسی نقش گردشگری در برندینگ بندرکنگ و ارائه پیشنهاداتی جهت توسعه گردشگری دریایی و ساحلی در این بندر است. گردشگری، یکی از پایدارترین روش ها برای توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی است. هر گردشگر، نه تنها به عنوان سفیری برای انتقال فرهنگ و تاریخ مقصد عمل می کند، بلکه نقشی موثر در اقتصاد محلی دارد]۷[ . با برنامه ریزی و ایجاد جذابیت های گردشگری، می توان اقتصاد کنگ را بر پایه جذب و نگهداشت گردشگران ساخت. از این رو پیشنهاداتی مطرح می شود: ۱. توسعه زیرساخت های گردشگری]۸[ : ایجاد اسکله های تفریحیبرای لنج ها با خدماتی نظیر گشت های دریایی و برنامه های فرهنگی می تواند کنگ را به مقصدی متمایز تبدیل کند. ۲. برگزاری جشنواره های فرهنگی]۹[ : جشنواره های مرتبط با میراث لنج سازی، غذاهای محلی و موسیقی بومی می توانند کنگ را به مکانی زنده و پویا برای بازدیدکنندگان تبدیل کنند. ۳.حمایت از سرمایه گذاری در اقامتگاه ها و مراکز تفریحی]۱۰[: اقامتگاه های بومی و مدرن، بازارچه های سنتی و مراکز تجاری می توانند اقتصاد محلی را تقویت کرده و اشتغال زایی کنند.۴. توسعه ورزش ها و تفریحات دریایی]۱۱[: ایجاد کلوپ های غواصی و ورزش های آبی با توجه به شفافیت و زیبایی سواحل کنگ، جذابیت بیشتری برای گردشگران خارجی خواهد داشت. ۵. برندسازی و تبلیغ جهانی]۱۲[ : غذاهای محلی مانند گبولی می توانند به عنوان نماد فرهنگی کنگ ثبت و به جهان معرفی شوند. این امر نیازمند تلاش های هماهنگ در سطح ملی و بین المللی است. اجرای این پیشنهادات، نیازمند همکاری در برنامه ریزی و اجرای برنامه توسط همه نهادهای مرتبط، از جمله سازمان بنادر و دریانوردی، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، شهرداری و سازمان های مردم نهاد است. در صورت اجرای پیشنهادات داده شده، بندرکنگ می تواند به الگویی در توسعه گردشگری کشور تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، گردشگری دریایی ، بندر کنگ ، برندینگ شهری ، اقتصاد دریاپایه