مونوگرافی گونه خرس قهوه ای (Ursus arctos)

با وجود این که خرس قهوه­ای (Ursus arctus) در طبقه­بندی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی در طبقه کمترین نگرانی قرار دارد، اما جمعیت و دامنه انتشار آن به عنوان بزرگ جثه­ترین گوشت خوار کشور، کاهش یافته و حفاظت از زیستگاه­های آن، حائز اهمیت است. یکی از چالش­های حفاطت این گونه تعارضات آن با انسان است و مدیریت صحیح تعارض بین انسان و حیات وحش نیازمند شناخت دقیق از درک ریسک از دید جوامع محلی و تاثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بر نگرش افراد است. یکی از مهم ترین استراتژی های حفاظتی برای گونه گوشت خوار بزرگ جثه­ای مانند خرس که رفتار جابه جایی طولانی، تراکم جمعیت کم، تعارض بالا و نیازمندی­های حفاظتی وسیع دارد، اتصال زیستگاه ها و تعریف مناطق تحت حفاظت جدید بینابینی در منطقه مورد نظر براساس خروجی های نقشه های مطلوبیت زیستگاه است. همچنین سامان دهی دامداری­های پراکنده در مناطق مطلوب، اجرای برنامه های آموزشی و مهم تر از آن پرداخت خسارات وارد شده از سوی خرس به جوامع روستایی اهمیت زیادی در کاهش تعارض و اقدامات تلافی­جویانه دارد. از این رو، در این مقاله به معرفی و مرور برخی از پروژه های انجام شده در زمینه مدیریت هر چه بهتر گونه خرس قهوه­ای پرداخته شده­است.