تاثیر آموزش های غیرحضوری بر روحیه معلمان و دانش آموزان

تحولات فناوری در دهه های اخیر، منجر به گسترش آموزش های غیرحضوری شده است. بااین حال، پیامدهای روانی این روش آموزشی برای دانش آموزان و معلمان همچنان موردبحث است. این مطالعه به بررسی تاثیر آموزش های غیرحضوری بر روحیه معلمان و دانش آموزان پرداخته است. روش پژوهش حاضر، مرور نظام مند مطالعات انجام شده در این زمینه است. نتایج نشان می دهد که آموزش های غیرحضوری می تواند بر روحیه دانش آموزان تاثیرات مثبت و منفی داشته باشد. ازجمله اثرات مثبت می توان به افزایش انعطاف پذیری، صرفه جویی در زمان و امکان یادگیری شخصی سازی شده اشاره کرد. در مقابل، کاهش تعاملات اجتماعی، احساس انزوا و افت انگیزه یادگیری از چالش های عمده این روش محسوب می شوند. برای معلمان نیز آموزش غیرحضوری چالش هایی ازجمله افزایش بارکاری، خستگی ذهنی و کاهش تعامل مستقیم با دانش آموزان را به دنبال دارد. درعین حال، برخی پژوهش ها نشان داده اند که امکان مدیریت بهتر زمان و دسترسی به منابع دیجیتال می تواند مزایایی برای معلمان داشته باشد. تاثیرات روانی این شیوه آموزشی به عواملی همچون سطح مهارت دیجیتال، شرایط خانوادگی، و میزان حمایت اجتماعی بستگی دارد. یافته های این مطالعه بر لزوم تدوین راهکارهای حمایتی برای کاهش اثرات منفی آموزش های غیرحضوری تاکید دارد. به کارگیری روش های آموزشی ترکیبی، تقویت مهارت های ارتباطی و حمایت روانی از معلمان و دانش آموزان از جمله راهکارهای پیشنهادی است.

کلیدواژه ها:

آموزش غیرحضوری ، روحیه معلمان ، سلامت روان دانش آموزان