بررسی آموزش مفاهیم قرآن به روش قصه گویی و تاثیر آن در توانایی یادگیری ذهنی دانش آموزان

اثربخشی داستان گویی در آموزش مفاهیم اخلاقی به جنبه های روان شناختی آن باز می گردد. وقتی که افراد داستانی را می شنوند یا می خوانند، ناخودآگاه در موقعیت های مختلف آن داستان قرار می گیرند و به نوعی با شخصیت های آن همذات پنداری می کنند. این همذات پنداری موجب می شود که پیام های اخلاقی نه تنها از طریق فهم کلمات، بلکه از طریق احساسات و تجربیات درونی نیز منتقل شوند. در واقع، داستان ها به دلیل قدرت تصویرسازی و ایجاد شرایط احساسی در مخاطب، می توانند اثر عمیق تری در پذیرش آموزه های اخلاقی داشته باشند. برای مثال، شخصیت های داستانی که با چالش ها و بحران های اخلاقی مواجه می شوند، می توانند الگوهایی برای مخاطبان باشند. این شخصیت ها ممکن است تصمیمات دشوار بگیرند و از این طریق، پیام های اخلاقی به شیوه ای غیرمستقیم و جذاب به مخاطب منتقل شوند. این شیوه، برخلاف روش های سنتی که در آن ها مفاهیم اخلاقی به صورت دستوری یا آموزه های خشک و بی روح منتقل می شوند، به افراد فرصت می دهد تا خودشان از طریق تجربیات شخصیت های داستانی به نتیجه گیری های اخلاقی برسند.

کلیدواژه ها:

معلمان ، دانش آموزان ، اموزش