تحلیل شاخص های حکمرانی متعالی اسلامی در مذاکرات قانون اساسی در مقایسه با حکمرانی مطلوب

ادبیات حکمرانی مطلوب که با این اصطلاح نخستین بار در مجامع غربی شیوع پیدا کرد اندیشمندان مسلمان را به فکر وا می دارد که تا شاخص های بیان شده توسط سازمان های بین المللی تا چه اندازه با اندیشه اسلامی سازگار هستند و اینکه اسلام چه شاخص هایی را برای حکمرانی بیان کرده است، از جمله منابع اندیشه سیاسی اسلام که شاخص های حکمرانی در آن بیان شده است، متن مذاکرات قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است که حضور تعداد زیادی از فقهاء و اندیشمندان اسلامی موجب ارزش این منبع شده است، در این پژوهش با استخراج شاخص های حکمرانی متعالی اسلامی از متن مذاکرات و مقایسه آن با شاخص های بیان شده در مجامع غربی سعی شده است هم شاخص های حکمرانی متعالی اسلامی تبیین شود و هم تفاوت و تشابه این شاخص ها در مقایسه با شاخص های حکمرانی مطلوب غربی روشن شود، به نظر می رسد با وجود شباهت هایی در شاخص های دو طرف مقایسه، در شاخص عدالت تفاوت بسیاری در گستره آن در دو نوع حکمرانی وجود دارد. تفاوت ها نیز قابل توجه است و شاخص هایی مثل حفظ وحدت ملی و اسلامی، توجه به مستضعفین و طبقات محروم و توجه به معارف دینی مثل امر به معروف مسئولین از اختصاصات حکمرانی متعالی اسلامی است، و در شاخص عدالت نیز تفاوت بسیاری در گستره آن در حکمرانی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی متعالی ، حکمرانی مطلوب ، مذاکرات قانون اساسی ، بانک جهانی