ارزیابی کارآمدی رویکردهای نوین آموزشی در ارتقاء خلاقیت دانش آموزان

در عصر حاضر، پرورش خلاقیت در دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی شناخته می شود. جامعه ی دانش بنیان نیازمند افرادی است که قادر به تفکر خلاق، حل مسئله، نوآوری و سازگاری با تغییرات سریع باشند. این مقاله مروری با هدف ارزیابی کارآمدی رویکردهای نوین آموزشی در ارتقاء خلاقیت دانش آموزان مدارس انجام شده است. در این راستا، ابتدا به بررسی مفهوم خلاقیت و ابعاد آن (سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط) پرداخته شده و سپس ضرورت تاکید بر پرورش خلاقیت در مدارس، با توجه به نیازهای جامعه ی امروز و نقش آن در توسعه ی فردی و اجتماعی، مورد بحث قرار گرفته است. در ادامه، عوامل موثر بر پرورش خلاقیت، شامل نقش سازمان های آموزشی، مدیریت مدرسه و به ویژه آموزگاران، به تفصیل بررسی شده اند. سپس، شش رویکرد نوین آموزشی شامل یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)، یادگیری مبتنی بر مسئله (PrBL)، یادگیری مشارکتی، یادگیری معکوس، آموزش تفکر انتقادی و آموزش مبتنی بر بازی، به طور جامع تشریح شده اند و مزایای هر یک در زمینه پرورش خلاقیت، با استناد به پژوهش های انجام شده، مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج این بررسی نشان می دهد که رویکردهای نوین آموزشی، به ویژه هنگامی که به صورت یکپارچه و ترکیبی مورد استفاده قرار گیرند، می توانند به طور چشمگیری به ارتقاء خلاقیت دانش آموزان مدارس کمک کنند. این رویکردها با تاکید بر یادگیری فعال، دانش آموز-محور، تعاملی و مسئله محور، محیطی پویا و انگیزشی برای یادگیری فراهم می کنند که در آن، دانش آموزان تشویق می شوند تا ایده های جدیدی تولید کنند، راه حل های نوآورانه ای ارائه دهند و مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله خود را توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین آموزشی ، دانش آموزان مدارس ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، یادگیری فعال.