اثر بازشو و فواصل برش گیرها در رفتار دیوار برشی مرکب

ددیوارهای برشی سیستمی مقاوم در برابر نیروهای جانبی همچون باد و زلزله می باشند. با توجه به شکل پذیری و مقاومت جانبی مناسبی که دیوارهای برشی فولادی دارند، این نوع دیوارها در دهه های اخیر مورد توجه مهندسین و محققین قرار گرفته اند. در صورتیکه تسلیم برشی قبل از کمانش ورق جان دیوار رخ دهد، قابلیت جذب انرژی دیوار بیشتر خواهد شد. تقویت ورق جان دیوار برشی فولادی موجب تسلیم برشی قبل از کمانش ورق می گردد. بمنظور تقویت ورق دیوار می توان از سخت کننده های فولادی و یا لایه ای از بتن استفاده کرد. دیوار برشی فولادی که از یک یا دو لایه بتنی جهت افزایش مقاومت خارج از صفحه آن استفاده شود، را دیوار برشی مرکب می گویند. با توجه به مطالعات اندکی که در زمینه این نوع دیوارها انجام گرفته است، در این مطالعه به بررسی اثر بازشو و فواصل برش گیرها در رفتار دیوار برشی مرکب پرداخته خواهد شد. ابتدا یک دیوار برشی مرکب برای ساختمان ۱۰ طبقه طراحی شده و پس از انتخاب طبقه فوقانی آن و ساخت چندین مدل اجزای محدود در نرم افزار Abaqus، به بررسی آنها پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که برخلاف دیوار برشی فولادی که بازشو در مرکز نسبت به کناره دیوار بیشتر مقاومت را کاهش می دهد، بازشو در گوشه های دیوار برشی مرکب نسبت به میانه آن باعث کاهش مقاومت می شود. همچنین با کاهش فاصله بین برش گیرها ظرفیت دیوار برشی مرکب افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

Composite shear wall ، opening ، Stud ، ductility ، finite element method ، دیوار برشی مرکب ، بازشو ، برش گیر ، شکل پذیری ، روش اجزای محدود