مدل سازی باکتریولوژیکی شبکه آب شهر سمنان

سازمان جهانی بهداشت توصیه کرده است که در تامین آب آشامیدنی، بررسی کیفیت میکروبی در الویت قرار گیرد. یکی از شاخص های ارزیابی شبکه های پخش و واحدهای تصفیه آب، تعداد باکتری های هتروتروف یا HPC پس از کلرزنی است. شاخص های کدورت و کلر باقی مانده نیز به عنوان شاخص های کنترل کننده در کنار شاخص بالا سنجیده می شوند. با توجه به محدودیت منابع آب شهر سمنان و اهمیت اطمینان داشتن از سلامت آب در شبکه، این پژوهش برای اولین بار با استفاده از سامانه جغرافیایی GIS و مدل سازی باکتریولوژیکی WaterGems انجام شد. ابتدا اطلاعات مربوط به شبکه پخش آب شهر شامل رقوم ارتفاعی، جنس و قطر لوله، فشار در خط، موقعیت شیرآلات و اتصالات و مسیر حرکت جریان وارد برنامه شد. سپس نقاط نمونه برداری با توجه به اطلاعات بالا انتخاب و ۲۵۲۰۰ نمونه از این نقاط برداشته و شاخص های کدورت، کلر باقی مانده وHPC سنجیده شد. طبق نتایج به دست آمده، ضریب همبستگی بالا در نمودارها بیانگر ارتباط منطقی شاخص های کلر باقی مانده آزاد و کدورت، کلر باقی مانده آزاد و HPC، کدورت و HPC با یکدیگر و نسبت به مسیر است به گونه­ای که با کاهش کلر باقی مانده، کدورت افزایش یافته و تعداد باکتری های هتروتروف نیز زیاد می شود.

کلیدواژه ها:

Microbial Water Quality Control ، Residual Chlorine Concentration ، HPC ، واژگان کلیدی: شاخص های میکروبی ، شبکه پخش آب ، سامانه اطلاعات جغرافیایی