عملکرد ژئوتکنیکی فونداسیون های پوسته ای مستقر برخاک های ماسه ای سست غیرمسلح و مسلح شده

مطالعه حاضر به ارائه نتایج آزمایشگاهی و تحلیل­های عددی بر روی شالوده­های پوسته­ای مخروطی و هرمی قرار گرفته برروی ماسه سست غیر مسلح و مسلح شده با ژئوگرید می­پردازد. نتایج با مقادیر مطالعه شده برای فونداسیون­های مسطح دایره­ای و مربعی مقایسه شده است. مطالعات آزمایشگاهی بر روی انواع مختلف شالوده پوسته­ای با زوایای راس مختلف و با استفاده از مدل­سازی فیزیکی کوچک­ مقیاس انجام شد. به منظور بسط مطالعات برای تاثیر حالات مختلف نسبت عمق مدفون به عرض پی و تعداد لایه­های ژئوگرید بر نسبت ظرفیت باربری، تحلیل­های عددی با استفاده از روش­ آنالیز حدی صورت گرفت. نتایج نشان دادند که به طور کلی، افزایش عمق شالوده و استفاده از سازه­های مسلح­کننده عملکرد ژئوتکنیکی فونداسیون­ها را در هر دو حالت مسطح و پوسته­ای افزایش می­دهد هرچند این افزایش در شالوده­های مسطح مشهودتر است، به طوری که افزایش عمق پی به اندازه Df/B=۰.۵، مقدار ظرفیت باربری برای شالوده­ها با زاویه راس °۱۸۰، °۱۲۰، °۹۰ و °۶۰ را به طور میانگین به ترتیب ۴۰، ۳۶، ۳۲ و ۲۸ درصد و افزایش عمق پی به اندازه Df/B=۱.۰، به ترتیب ۷۶، ۶۷، ۶۱ و ۵۵ درصد افزایش می­دهد. استفاده از ژئوگرید ظرفیت باربری شالوده­های مسطح را بیش از شالوده­های پوسته­ای افزایش می­دهد. استفاده از یک لایه ژئوگرید ظرفیت باربری شالوده­های قرارگرفته بر روی سطح خاک را به طور میانگین ۷۹ درصد افزایش داد در حالیکه استفاده از دو لایه ژئوگرید ظرفیت باربری را ۸۶ درصد افزایش می­دهد که این موضوع نمایانگر این واقعیت است که استفاده از دولایه ژئوگرید موجب بهبود چشمگیر ظرفیت باربری نسبت به حالتی که خاک با یک لایه ژئوگرید مسلح می­شود نخواهد شد. ظرفیت باربری شالوده مدفون با Df/B=۰.۵ و یک لایه ژئوگرید ۵۰ درصد و با دولایه ژئوگرید ۵۳ درصد و برای شالوده­های مدفون با Df/B=۱.۰ و یک لایه ژئوگرید ۲۸ درصد و با دولایه ژئوگرید ۳۰ درصد بیش از شالوده­های قرار گرفته بر روی سطح خاک غیرمسلح خواهد بود. برای شالوده قرار گرفته بر روی سطح خاک با زوایای راس °۱۸۰، °۱۲۰، °۹۰ و °۶۰ استفاده از یک لایه ژئوگرید به طور میانگین ظرفیت باربری را به ترتیب ۹۹، ۸۱، ۷۵ و ۶۰ درصد و استفاده از دو لایه ژئوگرید به ترتیب ۱۱۰، ۹۰، ۷۸ و ۶۲ درصد افزایش می­دهد. این شرایط برای پی­های مدفون کمتر محسوس بوده و مقدار افزایش ظرفیت باربری برای پی­ها با تمام زوایای راس برای حالت Df/B=۰.۵ حدود ۵۰ درصد و برای حالت Df/B=۱.۰ حدود ۲۹ درصد می­باشد. استفاده از دولایه ژئوگرید بر پی­هایی با زوایای راس کمتر، تاثیر کمتری خواهد داشت

کلیدواژه ها:

Settlement ، Geograid ، Reinforced sand ، shell foundation ، Bearing Capacity ، ظرفیت باربری ، نشست ، ژئوگرید ، ماسه مسلح شده ، فونداسیون پوسته ای