تاثیر چرخه ی یخ زدن - آب شدن بر مقاومت اتصال نمونه های بتنی تقویت شده به روش های EBR و EBROG

در سال­های اخیر استفاده­ ی زیادی از مواد پلیمری برای تقویت تیرها، ستون­ها و دال­ها شده است و تحقیقات زیادی به صورت عددی و آزمایشگاهی انجام گرفته است؛ ولی اطلاعات کمی در مورد دوام و پایایی آن­ها در شرایط محیطی مختلف ارائه شده است. به همین منظور در این مقاله تاثیر یخ زدن و ذوب شدن بر مقاومت اتصال بتن-FRP بررسی شده است. نمونه­های بتنی با ابعاد ۱۵۰×۱۵۰×۳۵۰ میلی­متر با مقاومت­ فشاری ۳۵ مگاپاسکال ساخته شد و بعد از تقویت به دو روش ۱) نصب خارجی سطحی ([۱]EBR) و ۲) نصب خارجی سطحی روی شیار ([۲]EBROG)،  در شرایط محیطی قرار گرفتند. شرایط محیطی شامل ۲۰۰ و ۵۰۰ چرخه­ی یخ زدن- ذوب شدن می­باشد. چرخه­ی یخ زدن-ذوب شدن با توجه به پیشنهاد استاندارد ASTM-C۶۶۶ که دما به صورت متناوب از ۱۸- تا ۴+ درجه­ی سانتی­گراد بالا رود و از دمای ۴+ به ۱۸- درجه­ی سانتی­گراد کاهش یابد، انتخاب شد. بعد از خارج کردن نمونه­ها از شرایط محیطی از آزمایش برش مستقیم یک طرفه و نرم­افزار GeoPIV  استفاده شد. نتایج حاصل از تست برش مستقیم شامل مقاومت پیوند اتصال FRP به سطح بتن و نمودارهای بار-لغزش می­باشد. نتایج نشان می­دهد که روش EBROG به عنوان یک روش جایگزین بسیار مناسب نسبت به روش EBR می­باشد؛ به صورتی که ظرفیت باربری این روش نسبت به روش EBR در شرایط محیطی استاندار آزمایشگاهی و شرایط محیطی مختلف در حدود دو برابر روش EBR می­باشد.   [۱] Externally bonded reinforcement [۲] Externally bonded reinforcement on groove

کلیدواژه ها:

EBROG ، Debonding ، Freeze–thaw cycles ، Fiber-reinforced polymer (FRP) ، Durability ، Bond behavior ، نصب خارجی سطحی روی شیار ، یخ زدن- ذوب شدن ، مقاومت برشی اتصال ، جداشدگی