بررسی روش های بازی محور و تاثیر آن ها بر ارتقاء مهارت های ارتباطی و اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی

مهارت های ارتباطی و اجتماعی، پایه ای اساسی برای رشد و توسعه ی فردی و اجتماعی کودکان در دوران ابتدایی به شمار می روند. این مهارت ها نه تنها در موفقیت تحصیلی، بلکه در ایجاد روابط سالم و سازنده، مدیریت تعارضات و مشارکت فعال در جامعه نقش حیاتی ایفا می کنند. با توجه به اهمیت این مهارت ها و چالش های پیش روی کودکان در کسب و تقویت آن ها، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر روش های بازی محور بر ارتقاء مهارت های ارتباطی و اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است.این پژوهش از نوع کمی، کیفی بوده و با استفاده از مصاحبه ها، مشاهده انجام شده است. نمونه ی آماری این پژوهش شامل ۷۳ دانش آموز مقطع ابتدایی در اهواز بوده اندیافته های پژوهش نشان داد که استفاده از روش های بازی محور به طور معناداری منجر به ارتقاء مهارت های ارتباطی و اجتماعی کودکان می شود. به طور خاص، بازی های تاثیر مثبتی بر افزایش تعاملات مثبت، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، بهبود توانایی حل مسئله، افزایش همدلی داشته اند. همچنین، نتایج نشان داد که میزان تاثیر بازی ها با توجه به سن، جنسیت، ویژگی های شخصیتی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی متفاوت است.با توجه به نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که روش های بازی محور ابزاری کارآمد و اثربخش برای ارتقاء مهارت های ارتباطی و اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی هستند. استفاده از این روش ها در محیط های آموزشی و تربیتی می تواند به بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی، افزایش مشارکت و ایجاد فضایی مثبت و سازنده در کلاس درس کمک کند. پیشنهاد می شود که معلمان و والدین با آگاهی از انواع بازی ها و نحوه ی اجرای آن ها، از این روش ها به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرآیند آموزش و تربیت کودکان استفاده کنند

کلیدواژه ها:

روش های بازی محور ، مهارت های ارتباطی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، تعاملات اجتماعی